Katowice 16.04.2026, g. 15:00
od 15.50 pln
Lilian (laureatka Oscara Jodie Foster) jest cenioną psychiatrą prowadzącą własną praktykę w Paryżu. Jej uporządkowany świat zaczyna się rozpadać po nagłej śmierci wieloletniej pacjentki. Czy było to samobójstwo, morderstwo, a może tragiczna pomyłka lekarska? Dręczona wątpliwościami i poczuciem winy Lilian rozpoczyna prywatne śledztwo, wciągając w nie byłego męża (Daniel Auteuil).
Katowice 16.04.2026, g. 17:15
od 15.50 pln
Najbogatsza kobieta świata: jej uroda, inteligencja, władza. Fotograf: jego ambicja, zuchwałość, szaleństwo. Uczucie od pierwszego wejrzenia, które ich porywa. Nieufna córka walcząca o miłość matki. Czujny lokaj, który wie więcej niż się wydaje. Rodzinne sekrety. Astronomiczne darowizny. Wojna, w której wszystkie chwyty są dozwolone.
Katowice 16.04.2026, g. 20:00
od 20.00 pln
Prelekcja dr Karolina Kostyra.
„Viridiana”, jeden z najważniejszych filmów w dorobku Luisa Buñuelal i w całej historii hiszpańskiego kina, to dzieło niezwykłe. Prowokacyjna, wyrastająca z ducha surrealistycznego buntu przeciwko społecznym normom satyra była wyzwaniem rzuconym nie tylko widzom, lecz przede wszystkim reżimowi generała Franco.
Buñuel kręcąc historię Viridiany, młodej nowicjuszki, której gorliwa wiara i szczytne ideały zderzają się z mieszczańską obłudą, pazernością i okrucieństwem, wrócił do Hiszpanii po blisko ćwierćwieczu emigracji. „Zgodziłem się tylko pod warunkiem, że będziemy pracować z wytwórnią Bardem, znaną z panującego w niej ducha opozycji wobec reżimu frankistowskiego”, pisał w autobiograficznym „Moim ostatnim tchnieniu”, wspominając, że jego decyzja nie spotkała się ze zrozumieniem w środowisku republikańskich emigrantów. „Znowu atakowano mnie i znieważano, ale tym razem atakowali ci, do których sam się zaliczałem”.
Bezpardonowa krytyka burżuazji, chrześcijańskiej filantropii i kościoła katolickiego oczywiście ściągnęła na reżysera gromy ze strony Watykanu i frankistowskiej władzy. Cenzura zatrzymała dystrybucję filmu (na ekrany hiszpańskich kin wszedł dopiero w 1977 roku, po śmierci dyktatora), a Buñuel stał się w ojczyźnie niemile widziany. Do tego stopnia, że wydawane w Hiszpanii w latach 60. opracowania na temat historii kina ignorowały jego istnienie.
Tymczasem „Viridiana” przyniosła mu uznanie międzynarodowej krytyki, zdobyła Złotą Palmę na festiwalu w Cannes i otworzyła najważniejszy i najbardziej twórczy okres w dorobku niepokornego reżysera.
Opinie o filmie:
Pełen surrealistycznych obserwacji film pozostaje jednym z najmocniejszych wyrazów niereformowalnych zakrętów natury ludzkiej (...).
1001 filmów, które musisz zobaczyć
„Viridiana” może być ceniona i rozumiana przez ludzi religijnych, a nawet zwłaszcza przez nich.
Tadeusz Sobolewski, Cannes. Religia kina
Najgłośniejszy film Buñuela.
Adam Garbicz, Kino, wehikuł magiczny. Przewodnik osiągnięć filmu fabularnego. Podróż trzecia 1960-1966
Historia Viridiany jest tak zawiła i pełna skandali, jak żadnego innego filmu Buñuela od czasów Złotego wieku.
Carlos Saura
„Viridiana” była jednym z najgłośniejszych filmów Buñuela. Szokowała widzów, wywołała skandal, zachwyty i potępienie.
Zygmunt Machwitz, akademiafilmowa.pl
Taki film jest orzeźwiający. Został stworzony przez silny, indywidualny umysł. Nie jest to kolejna przeceniona wersja pocieszających, poprawiających nastrój kłamstw.
Roger Ebert, rogerebert.com
„Viridiana”, jeden z najważniejszych filmów w dorobku Luisa Buñuelal i w całej historii hiszpańskiego kina, to dzieło niezwykłe. Prowokacyjna, wyrastająca z ducha surrealistycznego buntu przeciwko społecznym normom satyra była wyzwaniem rzuconym nie tylko widzom, lecz przede wszystkim reżimowi generała Franco.
Buñuel kręcąc historię Viridiany, młodej nowicjuszki, której gorliwa wiara i szczytne ideały zderzają się z mieszczańską obłudą, pazernością i okrucieństwem, wrócił do Hiszpanii po blisko ćwierćwieczu emigracji. „Zgodziłem się tylko pod warunkiem, że będziemy pracować z wytwórnią Bardem, znaną z panującego w niej ducha opozycji wobec reżimu frankistowskiego”, pisał w autobiograficznym „Moim ostatnim tchnieniu”, wspominając, że jego decyzja nie spotkała się ze zrozumieniem w środowisku republikańskich emigrantów. „Znowu atakowano mnie i znieważano, ale tym razem atakowali ci, do których sam się zaliczałem”.
Bezpardonowa krytyka burżuazji, chrześcijańskiej filantropii i kościoła katolickiego oczywiście ściągnęła na reżysera gromy ze strony Watykanu i frankistowskiej władzy. Cenzura zatrzymała dystrybucję filmu (na ekrany hiszpańskich kin wszedł dopiero w 1977 roku, po śmierci dyktatora), a Buñuel stał się w ojczyźnie niemile widziany. Do tego stopnia, że wydawane w Hiszpanii w latach 60. opracowania na temat historii kina ignorowały jego istnienie.
Tymczasem „Viridiana” przyniosła mu uznanie międzynarodowej krytyki, zdobyła Złotą Palmę na festiwalu w Cannes i otworzyła najważniejszy i najbardziej twórczy okres w dorobku niepokornego reżysera.
Opinie o filmie:
Pełen surrealistycznych obserwacji film pozostaje jednym z najmocniejszych wyrazów niereformowalnych zakrętów natury ludzkiej (...).
1001 filmów, które musisz zobaczyć
„Viridiana” może być ceniona i rozumiana przez ludzi religijnych, a nawet zwłaszcza przez nich.
Tadeusz Sobolewski, Cannes. Religia kina
Najgłośniejszy film Buñuela.
Adam Garbicz, Kino, wehikuł magiczny. Przewodnik osiągnięć filmu fabularnego. Podróż trzecia 1960-1966
Historia Viridiany jest tak zawiła i pełna skandali, jak żadnego innego filmu Buñuela od czasów Złotego wieku.
Carlos Saura
„Viridiana” była jednym z najgłośniejszych filmów Buñuela. Szokowała widzów, wywołała skandal, zachwyty i potępienie.
Zygmunt Machwitz, akademiafilmowa.pl
Taki film jest orzeźwiający. Został stworzony przez silny, indywidualny umysł. Nie jest to kolejna przeceniona wersja pocieszających, poprawiających nastrój kłamstw.
Roger Ebert, rogerebert.com