Ana Laíns - nie tylko fado. Koncert muzyki portugalskiej
Ana Laíns – śpiew, adufe
António Santos – pianino
Bruno Chaveiro – gitara portugalska
Carlos Lopes – akordeon
Po siedmiu latach, na zaproszenie Stowarzyszenia Miłośników Portugalii „My Lisbon Story”, do Katowic powraca jedna z najbardziej cenionych ambasadorek portugalskiej kultury muzycznej – Ana Laíns. Artystka wystąpi 14 listopada, aby ponownie zachwycić publiczność swoim niezwykłym głosem, pełnym emocji repertuarem oraz wyjątkową interpretacją portugalskich pieśni.
Dla śląskiej publiczności będzie to szczególne wydarzenie. Pierwszy koncert Any Laíns w Katowicach odbył się 9 listopada 2018 roku i pozostawił po sobie niezapomniane wspomnienia. Teraz, po latach, artystka wraca do miasta, aby ponownie podzielić się swoją muzyczną wrażliwością, łącząc tradycję portugalskiego fado z autorskim stylem i współczesnym brzmieniem.
Koncert będzie okazją do spotkania z muzyką pełną pasji, nostalgii i południowego ciepła. Ana Laíns od lat zdobywa uznanie zarówno w Portugalii, jak i na międzynarodowych scenach, urzekając słuchaczy autentycznością oraz niezwykłą siłą przekazu.
14 listopada Katowice ponownie zabrzmią portugalską duszą. To wieczór, którego nie mogą przegapić miłośnicy muzyki świata, fado oraz wszyscy ci, którzy pragną przeżyć wyjątkową artystyczną podróż.
António Santos – pianino
Bruno Chaveiro – gitara portugalska
Carlos Lopes – akordeon
Po siedmiu latach, na zaproszenie Stowarzyszenia Miłośników Portugalii „My Lisbon Story”, do Katowic powraca jedna z najbardziej cenionych ambasadorek portugalskiej kultury muzycznej – Ana Laíns. Artystka wystąpi 14 listopada, aby ponownie zachwycić publiczność swoim niezwykłym głosem, pełnym emocji repertuarem oraz wyjątkową interpretacją portugalskich pieśni.
Dla śląskiej publiczności będzie to szczególne wydarzenie. Pierwszy koncert Any Laíns w Katowicach odbył się 9 listopada 2018 roku i pozostawił po sobie niezapomniane wspomnienia. Teraz, po latach, artystka wraca do miasta, aby ponownie podzielić się swoją muzyczną wrażliwością, łącząc tradycję portugalskiego fado z autorskim stylem i współczesnym brzmieniem.
Koncert będzie okazją do spotkania z muzyką pełną pasji, nostalgii i południowego ciepła. Ana Laíns od lat zdobywa uznanie zarówno w Portugalii, jak i na międzynarodowych scenach, urzekając słuchaczy autentycznością oraz niezwykłą siłą przekazu.
14 listopada Katowice ponownie zabrzmią portugalską duszą. To wieczór, którego nie mogą przegapić miłośnicy muzyki świata, fado oraz wszyscy ci, którzy pragną przeżyć wyjątkową artystyczną podróż.
Coals - magia tour
Coals, czyli Kacha i Lucassi, to duet, który w dekadę przeszedł drogę od DIY-owych nagrań na YouTubie do scen międzynarodowych festiwali (m.in. Primavera Sound, Eurosonic, Positivus, Iceland Airwaves) i współpracy z najgłośniejszymi nazwiskami muzyki alternatywnej. Od momentu debiutu w 2017 roku duet stał się synonimem polskiego indie jako takiego i nie przestaje ewoluować wszerz i wzwyż. Mieszając języki, gatunki oraz licznych gości ze sceny lokalnej i zagranicznej, Coals tworzą coś, co na obecnej scenie muzycznej wydaje się mało wiarygodne – kreują swój własny język, proponując muzykę środka na styku popu i awangardy.
W trakcie zorganizowanej przez MIH Agency trasy koncertowej duet zaprezentuje zarówno nowy materiał, jak i dobrze znane utwory z poprzednich płyt.
Specjalna oprawa wizualna wydarzeń otworzy furtkę do nowego uniwersum stworzonego przez zespół po dwuletniej przerwie wydawniczej. Na scenie towarzyszyć im będą dźwięki basu, gitary i fletu, za które odpowiada wieloletni muzyk sesyjny duetu, Bobbkovski. „magia” to płyta wrażeniowa, obrazowa i symboliczna. Jest intymna i rytmiczna, niemal jak tańczenie samotnie w pokoju nocą. Nic tu nie jest takie, jak się wydaje!
Eksportowy towar polskiej sceny alternatywnej wpatruje się w głąb siebie i zapowiada doświadczenie bliższe marzeniu na jawie niż klasycznej konwencji koncertowej. Dysocjacja staje się nową medytacją, a niewiele rzeczy oddaje poczucie odcięcia od rzeczywistości lepiej niż kombinacja elektronicznych brzmień i eterycznego głosu, który niesie się po sali. To najlepszy moment, żeby mówić, że słuchało się Coals, zanim stało się to modne – niedługo będzie już za późno.
05.12.2026 Katowice, Kinoteatr Rialto
06.12.2026 Warszawa, Mechanik
https://instagram.com/coalsmusic
https://facebook.com/coalsmusic
Bilety nabywane poza oficjalnym kanałem sprzedaży lub od osób trzecich mogą być fałszywe, co może skutkować brakiem możliwości wejścia na koncert.
W trakcie zorganizowanej przez MIH Agency trasy koncertowej duet zaprezentuje zarówno nowy materiał, jak i dobrze znane utwory z poprzednich płyt.
Specjalna oprawa wizualna wydarzeń otworzy furtkę do nowego uniwersum stworzonego przez zespół po dwuletniej przerwie wydawniczej. Na scenie towarzyszyć im będą dźwięki basu, gitary i fletu, za które odpowiada wieloletni muzyk sesyjny duetu, Bobbkovski. „magia” to płyta wrażeniowa, obrazowa i symboliczna. Jest intymna i rytmiczna, niemal jak tańczenie samotnie w pokoju nocą. Nic tu nie jest takie, jak się wydaje!
Eksportowy towar polskiej sceny alternatywnej wpatruje się w głąb siebie i zapowiada doświadczenie bliższe marzeniu na jawie niż klasycznej konwencji koncertowej. Dysocjacja staje się nową medytacją, a niewiele rzeczy oddaje poczucie odcięcia od rzeczywistości lepiej niż kombinacja elektronicznych brzmień i eterycznego głosu, który niesie się po sali. To najlepszy moment, żeby mówić, że słuchało się Coals, zanim stało się to modne – niedługo będzie już za późno.
05.12.2026 Katowice, Kinoteatr Rialto
06.12.2026 Warszawa, Mechanik
https://instagram.com/coalsmusic
https://facebook.com/coalsmusic
Bilety nabywane poza oficjalnym kanałem sprzedaży lub od osób trzecich mogą być fałszywe, co może skutkować brakiem możliwości wejścia na koncert.
Dawno temu w kinie - Piętro wyżej
Dwa mieszkania, dwóch skłóconych sąsiadów i pomyłka, która wywróci ich świat do góry nogami!
Hipolit Pączek, właściciel warszawskiej kamienicy, od lat toczy wojnę z mieszkającym piętro wyżej Henrykiem – młodym, przystojnym spikerem radiowym. Wszystko zmienia się, gdy do miasta przyjeżdża Lodzia, bratanica Hipolita. Przez przypadek trafia jednak do mieszkania Henryka, który bierze ją za tajemniczą nieznajomą.
Kiedy prawda wychodzi na jaw, Lodzia znika, a oczarowany nią Henryk rusza na gorączkowe poszukiwania. Czy miłość okaże się silniejsza niż sąsiedzka niechęć? I jak długo można ukrywać prawdę, gdy na każdym kroku czekają kolejne zabawne nieporozumienia?
Pełna humoru, wdzięku i romantycznych perypetii komedia z udziałem największych gwiazd przedwojennego kina – Józefa Orwida, Heleny Grossówny i Eugeniusza Bodo. Klasyka, do której chce się wracać!
----------------
Szczegóły: Mariusz Ciszewski
e-mail: edukacja@rialto.katowice.pl, tel.: 696 437 474.
Hipolit Pączek, właściciel warszawskiej kamienicy, od lat toczy wojnę z mieszkającym piętro wyżej Henrykiem – młodym, przystojnym spikerem radiowym. Wszystko zmienia się, gdy do miasta przyjeżdża Lodzia, bratanica Hipolita. Przez przypadek trafia jednak do mieszkania Henryka, który bierze ją za tajemniczą nieznajomą.
Kiedy prawda wychodzi na jaw, Lodzia znika, a oczarowany nią Henryk rusza na gorączkowe poszukiwania. Czy miłość okaże się silniejsza niż sąsiedzka niechęć? I jak długo można ukrywać prawdę, gdy na każdym kroku czekają kolejne zabawne nieporozumienia?
Pełna humoru, wdzięku i romantycznych perypetii komedia z udziałem największych gwiazd przedwojennego kina – Józefa Orwida, Heleny Grossówny i Eugeniusza Bodo. Klasyka, do której chce się wracać!
----------------
Szczegóły: Mariusz Ciszewski
e-mail: edukacja@rialto.katowice.pl, tel.: 696 437 474.
Dawno temu w kinie - Szarada
Kryminalna intryga z gwiazdami światowego kina z Audrey Hepburn i Carym Grantem w rolach głównych.
Elegancki Paryż, tajemnicze morderstwo, skradzione miliony i seria zaskakujących zwrotów akcji.
Audrey Hepburn wciela się w kobietę, która po śmierci męża odkrywa, że jego przeszłość skrywa wiele sekretów. Wkrótce na jej drodze pojawia się czarujący i tajemniczy Cary Grant. Komu może zaufać? I gdzie podziała się fortuna, której poszukują bezwzględni przestępcy?
Humor najwyższej próby, sensacja, romans i zwroty akcji podczas jednego seansu kinowego. „Szarada” to stylowy thriller komediowy w najlepszym wydaniu — pełen paryskiego uroku, błyskotliwych dialogów i niezapomnianych scen.
----------------
Szczegóły: Mariusz Ciszewski
e-mail: edukacja@rialto.katowice.pl, tel.: 696 437 474.
Elegancki Paryż, tajemnicze morderstwo, skradzione miliony i seria zaskakujących zwrotów akcji.
Audrey Hepburn wciela się w kobietę, która po śmierci męża odkrywa, że jego przeszłość skrywa wiele sekretów. Wkrótce na jej drodze pojawia się czarujący i tajemniczy Cary Grant. Komu może zaufać? I gdzie podziała się fortuna, której poszukują bezwzględni przestępcy?
Humor najwyższej próby, sensacja, romans i zwroty akcji podczas jednego seansu kinowego. „Szarada” to stylowy thriller komediowy w najlepszym wydaniu — pełen paryskiego uroku, błyskotliwych dialogów i niezapomnianych scen.
----------------
Szczegóły: Mariusz Ciszewski
e-mail: edukacja@rialto.katowice.pl, tel.: 696 437 474.
Dni Kina Niemego - 100 lat temu: SYMFONIA ZMYSŁÓW
Pokaz filmu z taśmy 35 mm!
„Symfonia zmysłów” to pierwsza wspólna produkcja Grety Garbo i Johna Gilberta – film, który uczynił ze szwedzkiej aktorki prawdziwą boginię ekranu i wielką gwiazdę kina niemego. Opowiada historię dwóch przyjaciół, którzy zakochują się w tej samej kobiecie i stają się rywalami gotowymi na wszystko.
Wprowadzenie: Anna Gołkowska – pasjonatka mody retro i wszystkiego, co wiąże się z epoką lat 20.–50. XX wieku. Wielbicielka filmów, książek oraz odkrywania nowych znaczeń i powiązań w kulturze.
BLU/BRY – zespół założony w 2021 roku, który od tego czasu aktywnie występuje na europejskiej scenie muzycznej. Ich twórczość łączy nowoczesny jazz z wpływami muzyki ludowej, a także elementami muzyki klasycznej i elektronicznej. Zespół koncentruje się na autorskich kompozycjach oraz kolektywnym podejściu do brzmienia, co nadaje ich muzyce wyrazisty i spójny charakter.
Kwintet brał udział w licznych konkursach i festiwalach, w tym Enter Enea Festival. Są laureatami Grand Prix na prestiżowych konkursach, takich jak Jazz Juniors, Central European Jazz Showcase, Jazz nad Odrą oraz Bielska Zadymka Jazzowa. W rankingu JazzForum JazzTop 2024 zostali wyróżnieni jako „Nowa Nadzieja Roku”. Regularnie koncertują również w klubach i na festiwalach zarówno w Polsce, jak i za granicą, systematycznie budując swoją pozycję na scenie jazzowej.
Ich debiutancki album Blubry ukazał się w 2023 roku, a na początku 2025 roku wydali kolejny – Ejber, powstały we współpracy z Polskim Radiem. Nagrania zespołu spotkały się z bardzo dobrym przyjęciem zarówno ze strony krytyków, jak i publiczności. W sierpniu 2026 nagrywają nowy album.
Członkowie zespołu mieli okazję studiować w takich instytucjach jak Danish National Academy of Music, Berklee College of Music w Bostonie oraz Rhythmic Music Conservatory w Kopenhadze. Nieustannie rozwijają swój język muzyczny, poszukując nowych inspiracji i kierunków artystycznych.
Zespół tworzą:
Jan Kusz – saksofony
Tomasz Kusz – trąbka
Bartłomiej Mazurek – fortepian
Franciszek Wicke – gitara basowa i kontrabas
Stanisław Banyś – perkusja
Projekt jest współfinansowany przez Polski Instytut Sztuki Filmowej.
„Symfonia zmysłów” to pierwsza wspólna produkcja Grety Garbo i Johna Gilberta – film, który uczynił ze szwedzkiej aktorki prawdziwą boginię ekranu i wielką gwiazdę kina niemego. Opowiada historię dwóch przyjaciół, którzy zakochują się w tej samej kobiecie i stają się rywalami gotowymi na wszystko.
Wprowadzenie: Anna Gołkowska – pasjonatka mody retro i wszystkiego, co wiąże się z epoką lat 20.–50. XX wieku. Wielbicielka filmów, książek oraz odkrywania nowych znaczeń i powiązań w kulturze.
BLU/BRY – zespół założony w 2021 roku, który od tego czasu aktywnie występuje na europejskiej scenie muzycznej. Ich twórczość łączy nowoczesny jazz z wpływami muzyki ludowej, a także elementami muzyki klasycznej i elektronicznej. Zespół koncentruje się na autorskich kompozycjach oraz kolektywnym podejściu do brzmienia, co nadaje ich muzyce wyrazisty i spójny charakter.
Kwintet brał udział w licznych konkursach i festiwalach, w tym Enter Enea Festival. Są laureatami Grand Prix na prestiżowych konkursach, takich jak Jazz Juniors, Central European Jazz Showcase, Jazz nad Odrą oraz Bielska Zadymka Jazzowa. W rankingu JazzForum JazzTop 2024 zostali wyróżnieni jako „Nowa Nadzieja Roku”. Regularnie koncertują również w klubach i na festiwalach zarówno w Polsce, jak i za granicą, systematycznie budując swoją pozycję na scenie jazzowej.
Ich debiutancki album Blubry ukazał się w 2023 roku, a na początku 2025 roku wydali kolejny – Ejber, powstały we współpracy z Polskim Radiem. Nagrania zespołu spotkały się z bardzo dobrym przyjęciem zarówno ze strony krytyków, jak i publiczności. W sierpniu 2026 nagrywają nowy album.
Członkowie zespołu mieli okazję studiować w takich instytucjach jak Danish National Academy of Music, Berklee College of Music w Bostonie oraz Rhythmic Music Conservatory w Kopenhadze. Nieustannie rozwijają swój język muzyczny, poszukując nowych inspiracji i kierunków artystycznych.
Zespół tworzą:
Jan Kusz – saksofony
Tomasz Kusz – trąbka
Bartłomiej Mazurek – fortepian
Franciszek Wicke – gitara basowa i kontrabas
Stanisław Banyś – perkusja
Projekt jest współfinansowany przez Polski Instytut Sztuki Filmowej.
Dni Kina Niemego - Buster Keaton dla dzieci
Muzyka: Tomek Drozdek (instrumenty świata) & Jacek Dzwonowski (skrzypce).
ELEKTRYCZNY DOM | USA | 1922 | 27 min
Wskutek pomyłki podczas ceremonii wręczenia dyplomów Buster zostaje wzięty za inżyniera. Podejmuje się pracy polegającej na zautomatyzowaniu urządzeń domowych w willi dziekana uczelni. Wynalazki szybko jednak buntują się przeciwko swojemu twórcy.
SĄSIEDZI | USA | 1920 | 17 min
Zwariowana komedia z popisami kaskaderskimi. Krótka historia Romea i Julii rozgrywa się w sąsiadujących kamienicach, oddzielonych drewnianym płotem. Rodziny Bustrów i Virginów nienawidzą się nawzajem.
Projekcji będzie towarzyszył pokaz instrumentów świata oraz krótkie warsztaty muzyczne.
Wprowadzenie: Agata Tecl-Szubert – filmoznawczyni, animatorka kultury, edukatorka, kierowniczka Kinoteatru Rialto.
Projekt jest współfinansowany przez Polski Instytut Sztuki Filmowej.
ELEKTRYCZNY DOM | USA | 1922 | 27 min
Wskutek pomyłki podczas ceremonii wręczenia dyplomów Buster zostaje wzięty za inżyniera. Podejmuje się pracy polegającej na zautomatyzowaniu urządzeń domowych w willi dziekana uczelni. Wynalazki szybko jednak buntują się przeciwko swojemu twórcy.
SĄSIEDZI | USA | 1920 | 17 min
Zwariowana komedia z popisami kaskaderskimi. Krótka historia Romea i Julii rozgrywa się w sąsiadujących kamienicach, oddzielonych drewnianym płotem. Rodziny Bustrów i Virginów nienawidzą się nawzajem.
Projekcji będzie towarzyszył pokaz instrumentów świata oraz krótkie warsztaty muzyczne.
Wprowadzenie: Agata Tecl-Szubert – filmoznawczyni, animatorka kultury, edukatorka, kierowniczka Kinoteatru Rialto.
Projekt jest współfinansowany przez Polski Instytut Sztuki Filmowej.
Dni Kina Niemego - Pierwsze wredne baby kina: KRÓLOWE DESTRUKCJI
Muzyka: O.N.E.
Niezależny projekt filmowy realizowany przez trzy kuratorki z różnych archiwów filmowych: Elif Rongen (Holandia), Maggie Hennefeld (USA) oraz Laurę Horak (Kanada).
W ramach przedsięwzięcia zaprezentujemy unikatowy wybór filmów, którego dokonaliśmy wspólnie z Elif Rongen – kuratorką z EYE Filmmuseum. Program obejmuje najstarsze filmy przedstawiające niepokorne bohaterki wymykające się konwenansom, a także przykłady wczesnych produkcji realizowanych przez kobiety-reżyserki.
O.N.E. to akustyczny kwartet jazzowy, który łączy liryzm i piosenkowość z dziką, bezkompromisową energią współczesnego jazzu. Bez liderki — cztery osobowości, różnorodne inspiracje i jedno charakterystyczne brzmienie.
Zespół ma na koncie trzy albumy: One (2020), Entoloma (2022) oraz Well, actually… (2025), wydany przez duńską wytwórnię April Records. Pierwsza płyta otrzymała nominację do nagrody FRYDERYK oraz wyróżnienia Jazz Forum i Grand Prix Jazz Melomani.
O.N.E. występował na najważniejszych festiwalach jazzowych w Polsce i Europie, m.in. w Belgii, Niemczech, Estonii, Szwecji, Hiszpanii i Wielkiej Brytanii. W 2024 roku, w ramach programu Green Pilot Tour European Jazz Network, zespół odbył trasę koncertową i poprowadził warsztaty w Ukrainie.
Zespół tworzą:
Kateryna Ziabliuk – piano
Monia Muc – sax
Kamila Drabek – double bass
Patrycja Wybrańczyk – drums
Wprowadzenie: Paulina Haratyk – filmoznawczyni, asystentka w Katedrze Historii Filmu Polskiego Instytutu Sztuk Audiowizualnych Uniwersytetu Jagiellońskiego. Zajmuje się filmem niezależnym i kinem współczesnym, badaniami archiwów oraz branży filmowej. Działalność badawczą łączy z pracą kuratorską i scenariopisarską, realizując projekty na pograniczu filmu, sztuki, historii i działań społecznych.
Projekt jest współfinansowany przez Polski Instytut Sztuki Filmowej.
Niezależny projekt filmowy realizowany przez trzy kuratorki z różnych archiwów filmowych: Elif Rongen (Holandia), Maggie Hennefeld (USA) oraz Laurę Horak (Kanada).
W ramach przedsięwzięcia zaprezentujemy unikatowy wybór filmów, którego dokonaliśmy wspólnie z Elif Rongen – kuratorką z EYE Filmmuseum. Program obejmuje najstarsze filmy przedstawiające niepokorne bohaterki wymykające się konwenansom, a także przykłady wczesnych produkcji realizowanych przez kobiety-reżyserki.
O.N.E. to akustyczny kwartet jazzowy, który łączy liryzm i piosenkowość z dziką, bezkompromisową energią współczesnego jazzu. Bez liderki — cztery osobowości, różnorodne inspiracje i jedno charakterystyczne brzmienie.
Zespół ma na koncie trzy albumy: One (2020), Entoloma (2022) oraz Well, actually… (2025), wydany przez duńską wytwórnię April Records. Pierwsza płyta otrzymała nominację do nagrody FRYDERYK oraz wyróżnienia Jazz Forum i Grand Prix Jazz Melomani.
O.N.E. występował na najważniejszych festiwalach jazzowych w Polsce i Europie, m.in. w Belgii, Niemczech, Estonii, Szwecji, Hiszpanii i Wielkiej Brytanii. W 2024 roku, w ramach programu Green Pilot Tour European Jazz Network, zespół odbył trasę koncertową i poprowadził warsztaty w Ukrainie.
Zespół tworzą:
Kateryna Ziabliuk – piano
Monia Muc – sax
Kamila Drabek – double bass
Patrycja Wybrańczyk – drums
Wprowadzenie: Paulina Haratyk – filmoznawczyni, asystentka w Katedrze Historii Filmu Polskiego Instytutu Sztuk Audiowizualnych Uniwersytetu Jagiellońskiego. Zajmuje się filmem niezależnym i kinem współczesnym, badaniami archiwów oraz branży filmowej. Działalność badawczą łączy z pracą kuratorską i scenariopisarską, realizując projekty na pograniczu filmu, sztuki, historii i działań społecznych.
Projekt jest współfinansowany przez Polski Instytut Sztuki Filmowej.
Dni Kina Niemego - Portier z Hotelu Atlantic
Jedno z arcydzieł kina niemego – historia starego hotelowego portiera, dumnego ze swojej pozycji do czasu, gdy zostaje zdegradowany. Film jest wybitnym osiągnięciem zarówno pod względem technicznym, jak i aktorskim. Emil Jannings stworzył tu jedną ze swoich najdoskonalszych ról, po której – podobnie jak reżyser – otrzymał propozycję pracy w Hollywood.
Hania Derej – kompozytorka, pianistka, aranżerka i dyrygentka. Laureatka kilkudziesięciu nagród, w tym: Dorocznej Nagrody Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w kategorii Muzyka (2026), nominacji do Koryfeusza Muzyki Polskiej w kategorii Odkrycie Roku (2025), podwójnego Grand Prix na Ladies’ Jazz Festival (2025), wyróżnienie tytułem Młody Promotor Polski (2025). Zwyciężczyni plebiscytów muzycznych w kategoriach „nowej nadziei muzycznej” (Gazeta Wyborcza – SANKI 2025 i JazzForum – JAZZTOP 2024). Studentka Conservatorium van Amsterdam (muzyka filmowa) oraz absolwentka Akademii Muzycznej w Krakowie (dyrygentura).
Młoda artystka jest autorką ponad 150 kompozycji w różnych stylach i składach instrumentalnych, z których część została zarejestrowana na jedenastu płytach, w tym kilka w studiu nagraniowym Polskiego Radia w Katowicach.
Muzykę, którą skomponowała specjalnie do filmu Murnaua, wykona wspólnie z zespołem kameralnym w składzie:
Hania Derej - kompozycja, fortepian
Małgorzata Hlawsa - flet,
Joanna Urbańska-Mikszta – wiolonczela,
Fabio Salmeri - skrzypce
Krzysztof Kostrzewski – kontrabas
Wprowadzenie: Agata Tecl-Szubert i Mariusz Ciszewski.
Projekt jest współfinansowany przez Polski Instytut Sztuki Filmowej.
Hania Derej – kompozytorka, pianistka, aranżerka i dyrygentka. Laureatka kilkudziesięciu nagród, w tym: Dorocznej Nagrody Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w kategorii Muzyka (2026), nominacji do Koryfeusza Muzyki Polskiej w kategorii Odkrycie Roku (2025), podwójnego Grand Prix na Ladies’ Jazz Festival (2025), wyróżnienie tytułem Młody Promotor Polski (2025). Zwyciężczyni plebiscytów muzycznych w kategoriach „nowej nadziei muzycznej” (Gazeta Wyborcza – SANKI 2025 i JazzForum – JAZZTOP 2024). Studentka Conservatorium van Amsterdam (muzyka filmowa) oraz absolwentka Akademii Muzycznej w Krakowie (dyrygentura).
Młoda artystka jest autorką ponad 150 kompozycji w różnych stylach i składach instrumentalnych, z których część została zarejestrowana na jedenastu płytach, w tym kilka w studiu nagraniowym Polskiego Radia w Katowicach.
Muzykę, którą skomponowała specjalnie do filmu Murnaua, wykona wspólnie z zespołem kameralnym w składzie:
Hania Derej - kompozycja, fortepian
Małgorzata Hlawsa - flet,
Joanna Urbańska-Mikszta – wiolonczela,
Fabio Salmeri - skrzypce
Krzysztof Kostrzewski – kontrabas
Wprowadzenie: Agata Tecl-Szubert i Mariusz Ciszewski.
Projekt jest współfinansowany przez Polski Instytut Sztuki Filmowej.
Dni Kina Niemego - Quo vadis?
„Najbardziej niezwykły film, jaki kiedykolwiek zrealizowano” – tak amerykański magazyn „The Billboard” zapowiadał premierę „Quo vadis?” w Stanach Zjednoczonych. Trudno uznać te słowa za przesadę. Film Enrica Guazzoniego, zrealizowany w 1912 roku na podstawie powieści Henryka Sienkiewicza i wyprodukowany przez włoską wytwórnię Cines, stał się wydarzeniem na skalę międzynarodową i na trwałe zmienił język kina.
„Quo vadis?” wyznaczyło nowe standardy filmowego widowiska. Enrico Guazzoni – reżyser, scenarzysta i doświadczony malarz – wykorzystał przestrzeń ekranu w sposób niespotykany wcześniej. Monumentalne scenografie przestały być jedynie tłem dla wydarzeń i stały się integralną częścią akcji. Setki statystów poruszały się według precyzyjnie zaplanowanych układów choreograficznych, a gra światła i cienia, ujęcia sylwetkowe oraz zróżnicowane kąty kamery budowały niezwykłą głębię i wieloperspektywiczność obrazu.
Film zachwycał rozmachem, bogactwem scenografii i skalą inscenizacji, ale jego znaczenie wykraczało daleko poza spektakularność. „Quo vadis?” w pełni ukształtowało jeden z najważniejszych gatunków włoskiego kina – peplum, czyli widowisko osadzone w świecie starożytności. Rozwiązania formalne i stylistyczne zastosowane przez Guazzoniego stały się wzorem dla kolejnych pokoleń twórców.
Sukces filmu otworzył drogę włoskiej kinematografii na światowe rynki. W ciągu zaledwie kilku lat na ekrany trafiły kolejne wielkie produkcje historyczne i mitologiczne, między innymi „Cajus Julius Caesar”, „Marcantonio e Cleopatra” – oba w reżyserii Guazzoniego – a także „Gli ultimi giorni di Pompei” i „Cabiria”. Wszystkie powstały w latach 1913–1914 i dziś należą do najważniejszych dzieł w historii kina niemego. (Giovanni Lasi)
W 2026 roku „Quo vadis?” zostało poddane restauracji w 4K przez Cineteca di Bologna w laboratorium L’Immagine Ritrovata. Prace przeprowadzono na podstawie oryginalnych kopii nitro 35 mm udostępnionych przez Eye Filmmuseum oraz CNC – Centre national du cinéma et de l’image animée. Materiały cyfrowe wykorzystane w procesie rekonstrukcji udostępniły również Cinémathèque suisse, BFI National Archive oraz Národní filmový archiv. Rekonstrukcja obecnej wersji była możliwa dzięki zachowanej w Eye Filmmuseum kopii filmu oraz badaniom Giovanniego Lasiego.
Prezentacja filmu odbywa się w 180. rocznicę urodzin i 110. rocznicę śmierci Henryka Sienkiewicza.
Wydarzenie towarzyszące odbywa się we współpracy z L’Istituto Italiano di Cultura di Cracovia
Michele Sganga: „W kinie niemym nie staram się towarzyszyć obrazom, staram się z nimi dialogować, a czasem nawet im zaprzeczać. Tylko w ten sposób muzyka przestaje być komentarzem, a ponownie staje się językiem.”
Michele Sganga – rzymski pianista i kompozytor, absolwent Konserwatorium Santa Cecilia oraz Uniwersytetu Sapienza. Tworzy muzykę do teatru, filmu i kina niemego, łącząc klasyczne wykształcenie z autorskim językiem muzycznym. Sganga jest również autorem muzyki teatralnej, kameralnej i filmowej oraz kilku albumów solowych. W 2020 roku założył Lumi Edizioni Musicali, której jest dyrektorem artystycznym. W swojej twórczości łączy klasyczne wykształcenie muzyczne z zainteresowaniem współczesnymi formami artystycznymi i dialogiem między muzyką a obrazem.
„Quo vadis?” wyznaczyło nowe standardy filmowego widowiska. Enrico Guazzoni – reżyser, scenarzysta i doświadczony malarz – wykorzystał przestrzeń ekranu w sposób niespotykany wcześniej. Monumentalne scenografie przestały być jedynie tłem dla wydarzeń i stały się integralną częścią akcji. Setki statystów poruszały się według precyzyjnie zaplanowanych układów choreograficznych, a gra światła i cienia, ujęcia sylwetkowe oraz zróżnicowane kąty kamery budowały niezwykłą głębię i wieloperspektywiczność obrazu.
Film zachwycał rozmachem, bogactwem scenografii i skalą inscenizacji, ale jego znaczenie wykraczało daleko poza spektakularność. „Quo vadis?” w pełni ukształtowało jeden z najważniejszych gatunków włoskiego kina – peplum, czyli widowisko osadzone w świecie starożytności. Rozwiązania formalne i stylistyczne zastosowane przez Guazzoniego stały się wzorem dla kolejnych pokoleń twórców.
Sukces filmu otworzył drogę włoskiej kinematografii na światowe rynki. W ciągu zaledwie kilku lat na ekrany trafiły kolejne wielkie produkcje historyczne i mitologiczne, między innymi „Cajus Julius Caesar”, „Marcantonio e Cleopatra” – oba w reżyserii Guazzoniego – a także „Gli ultimi giorni di Pompei” i „Cabiria”. Wszystkie powstały w latach 1913–1914 i dziś należą do najważniejszych dzieł w historii kina niemego. (Giovanni Lasi)
W 2026 roku „Quo vadis?” zostało poddane restauracji w 4K przez Cineteca di Bologna w laboratorium L’Immagine Ritrovata. Prace przeprowadzono na podstawie oryginalnych kopii nitro 35 mm udostępnionych przez Eye Filmmuseum oraz CNC – Centre national du cinéma et de l’image animée. Materiały cyfrowe wykorzystane w procesie rekonstrukcji udostępniły również Cinémathèque suisse, BFI National Archive oraz Národní filmový archiv. Rekonstrukcja obecnej wersji była możliwa dzięki zachowanej w Eye Filmmuseum kopii filmu oraz badaniom Giovanniego Lasiego.
Prezentacja filmu odbywa się w 180. rocznicę urodzin i 110. rocznicę śmierci Henryka Sienkiewicza.
Wydarzenie towarzyszące odbywa się we współpracy z L’Istituto Italiano di Cultura di Cracovia
Michele Sganga: „W kinie niemym nie staram się towarzyszyć obrazom, staram się z nimi dialogować, a czasem nawet im zaprzeczać. Tylko w ten sposób muzyka przestaje być komentarzem, a ponownie staje się językiem.”
Michele Sganga – rzymski pianista i kompozytor, absolwent Konserwatorium Santa Cecilia oraz Uniwersytetu Sapienza. Tworzy muzykę do teatru, filmu i kina niemego, łącząc klasyczne wykształcenie z autorskim językiem muzycznym. Sganga jest również autorem muzyki teatralnej, kameralnej i filmowej oraz kilku albumów solowych. W 2020 roku założył Lumi Edizioni Musicali, której jest dyrektorem artystycznym. W swojej twórczości łączy klasyczne wykształcenie muzyczne z zainteresowaniem współczesnymi formami artystycznymi i dialogiem między muzyką a obrazem.
Filmowy Klub Seniora - Rozważna i romantyczna
"Rozważna i romantyczna" to ponadczasowa historia miłości, siostrzanej więzi i poszukiwania własnego miejsca w świecie. W rolach głównych występują Daisy Edgar-Jones ("Normalni ludzie", "Gdzie śpiewają raki") oraz Esmé Creed-Miles ("Hanna"), tworząc niezapomniany duet sióstr o zupełnie odmiennym spojrzeniu na życie i uczucia.
Po śmierci ojca Elinor (Daisy Edgar-Jones) i Marianne Dashwood (Esmé Creed-Miles) wraz z matką oraz młodszą siostrą zostają zmuszone do opuszczenia rodzinnego domu. W nowej rzeczywistości muszą odnaleźć się w świecie pełnym społecznych oczekiwań, finansowych ograniczeń i trudnych wyborów serca. Jedna kieruje się rozsądkiem, druga podąża za emocjami. Obie odkryją, że droga do szczęścia rzadko przebiega zgodnie z planem.
Pełna romantyzmu, humoru i wzruszeń historia autorstwa Jane Austen od ponad dwóch stuleci zachwyca kolejne pokolenia czytelników i widzów. Opublikowana po raz pierwszy w 1811 roku powieść pozostaje jedną z najpopularniejszych historii miłosnych w literaturze światowej, a jej kolejne ekranizacje niezmiennie cieszą się zainteresowaniem i uwielbieniem.
Nowa wersja "Rozważnej i romantycznej" jest już piątą dużą filmową/telewizyjną adaptacją tej klasycznej powieści, potwierdzając niesłabnącą popularność twórczości Jane Austen. Jej bohaterowie, emocje i relacje wciąż pozostają niezwykle aktualne dla współczesnych widzów.
Po śmierci ojca Elinor (Daisy Edgar-Jones) i Marianne Dashwood (Esmé Creed-Miles) wraz z matką oraz młodszą siostrą zostają zmuszone do opuszczenia rodzinnego domu. W nowej rzeczywistości muszą odnaleźć się w świecie pełnym społecznych oczekiwań, finansowych ograniczeń i trudnych wyborów serca. Jedna kieruje się rozsądkiem, druga podąża za emocjami. Obie odkryją, że droga do szczęścia rzadko przebiega zgodnie z planem.
Pełna romantyzmu, humoru i wzruszeń historia autorstwa Jane Austen od ponad dwóch stuleci zachwyca kolejne pokolenia czytelników i widzów. Opublikowana po raz pierwszy w 1811 roku powieść pozostaje jedną z najpopularniejszych historii miłosnych w literaturze światowej, a jej kolejne ekranizacje niezmiennie cieszą się zainteresowaniem i uwielbieniem.
Nowa wersja "Rozważnej i romantycznej" jest już piątą dużą filmową/telewizyjną adaptacją tej klasycznej powieści, potwierdzając niesłabnącą popularność twórczości Jane Austen. Jej bohaterowie, emocje i relacje wciąż pozostają niezwykle aktualne dla współczesnych widzów.
FILMY Z LEKTOREM - I tak cię kocham
Mężczyzna z kapitalnym poczuciem humoru i konserwatywną rodziną na głowie (Kumail Nanjiani) spotkał przypadkiem nowoczesną dziewczynę, która miała dosyć związków (Zoe Kazan). Połączyła ich miłość od pierwszego wejrzenia. Jednak na drodze do szczęścia stanie szereg przeszkód i wyzwań, którym zakochani będą musieli stawić czoła. Gdy wydaje się, że cały świat – na czele z rodziną – sprzysiągł się, by zburzyć ich szczęście, to właśnie w sytuacjach pozornie bez wyjścia, życie potrafi pokazać swoje najzabawniejsze oblicze.
Na ekranie, znany z serialu „Dolina Krzemowa”, Kumail Nanjiani – jednocześnie współscenarzysta tej autobiograficznej historii, oraz Zoe Kazan („Słowo na M”), która jako nowe ucieleśnienie ‚dziewczyny z sąsiedztwa’ stopniowo przejmuje schedę po Meg Ryan. W rolach drugoplanowych wystąpili słynny komik – Ray Romano (serial „Wszyscy kochają Raymonda”) i zdecydowanie za rzadko pojawiająca się na ekranie laureatka Oscara za „Fortepian” – Holly Hunter.
„I tak cię kocham”, uznane za jedną z najzabawniejszych komedii romantycznych dekady (Variety), było odkryciem festiwalu Sundance, zdobyło nagrodę publiczności na MFF w Locarno i stało się wielkim przebojem amerykańskim kin, obecnie zaś bije rekordy popularności na świecie. W wielu rankingach wspomina się, że ta porywająca love story, którą zainspirowało samo życie, ma duże szanse na oscarowe nominacje.
„I tak cię kocham” podbił serca widzów świeżością, humorem oraz uniwersalnym przesłaniem: nigdy nie należy tracić nadziei.
Na ekranie, znany z serialu „Dolina Krzemowa”, Kumail Nanjiani – jednocześnie współscenarzysta tej autobiograficznej historii, oraz Zoe Kazan („Słowo na M”), która jako nowe ucieleśnienie ‚dziewczyny z sąsiedztwa’ stopniowo przejmuje schedę po Meg Ryan. W rolach drugoplanowych wystąpili słynny komik – Ray Romano (serial „Wszyscy kochają Raymonda”) i zdecydowanie za rzadko pojawiająca się na ekranie laureatka Oscara za „Fortepian” – Holly Hunter.
„I tak cię kocham”, uznane za jedną z najzabawniejszych komedii romantycznych dekady (Variety), było odkryciem festiwalu Sundance, zdobyło nagrodę publiczności na MFF w Locarno i stało się wielkim przebojem amerykańskim kin, obecnie zaś bije rekordy popularności na świecie. W wielu rankingach wspomina się, że ta porywająca love story, którą zainspirowało samo życie, ma duże szanse na oscarowe nominacje.
„I tak cię kocham” podbił serca widzów świeżością, humorem oraz uniwersalnym przesłaniem: nigdy nie należy tracić nadziei.
Gorzkie święta
Pedro Almodóvar powraca w szczytowej formie z jednym ze swoich najbardziej osobistych filmów. W „Gorzkich świętach” - jego pierwszej od 5 lat hiszpańskojęzycznej produkcji - jest wszystko, za co widzowie kochają jego kino: namiętność, intensywne kolory, przewrotny humor i pełnokrwiste postaci, które wymykają się prostym schematom. Na ekranie pojawiają się aktorzy i aktorki znani z wcześniejszych filmów reżysera: Bárbara Lennie, Leonardo Sbaraglia, Victoria Luengo, Aitana Sánchez-Gijón, Milena Smit oraz jedna z najważniejszych muz Almodóvara – Rossy de Palma.
Bohaterką filmu jest czterdziestoletnia Elza (Bárbara Lennie), która po śmierci matki rzuca się w wir pracy, nie pozwalając sobie na żałobę. Dopiero atak paniki zmusza ją do zatrzymania się i wyruszenia w podróż, która stanie się konfrontacją z przeszłością, utraconymi relacjami i niespełnionymi pragnieniami. Z przypadkowych spotkań, emocjonalnych zwrotów i splatających się życiorysów Almodóvar tka opowieść o tym, jak pamięć, fikcja i pragnienie nieustannie przepisują nasze życie.
„Gorzkie święta” to szczególny prezent dla tych, którzy dorastali z kinem hiszpańskiego mistrza – od „Kobiet na skraju załamania nerwowego”, przez „Wszystko o mojej matce” i „Porozmawiaj z nią”, po „Volver”, „Przerwane objęcia” i „Ból i blask”. To także film, który idzie o krok dalej: jeszcze mocniej pokazuje, że każdy z nas nie tylko przeżywa własną historię, ale też bez końca ją sobie opowiada. Almodóvar składa tu poruszające wyznanie wiary w siłę kina, pamięci i narracji.
Bohaterką filmu jest czterdziestoletnia Elza (Bárbara Lennie), która po śmierci matki rzuca się w wir pracy, nie pozwalając sobie na żałobę. Dopiero atak paniki zmusza ją do zatrzymania się i wyruszenia w podróż, która stanie się konfrontacją z przeszłością, utraconymi relacjami i niespełnionymi pragnieniami. Z przypadkowych spotkań, emocjonalnych zwrotów i splatających się życiorysów Almodóvar tka opowieść o tym, jak pamięć, fikcja i pragnienie nieustannie przepisują nasze życie.
„Gorzkie święta” to szczególny prezent dla tych, którzy dorastali z kinem hiszpańskiego mistrza – od „Kobiet na skraju załamania nerwowego”, przez „Wszystko o mojej matce” i „Porozmawiaj z nią”, po „Volver”, „Przerwane objęcia” i „Ból i blask”. To także film, który idzie o krok dalej: jeszcze mocniej pokazuje, że każdy z nas nie tylko przeżywa własną historię, ale też bez końca ją sobie opowiada. Almodóvar składa tu poruszające wyznanie wiary w siłę kina, pamięci i narracji.
Halloween w Rialcie - Inni
Klasyczna opowieść grozy z Nicole Kidman w roli głównej powraca do kin na 25. rocznicę premiery - INNI znowu do zobaczenia na wielkim ekranie dzięki Velvet Spoon!
Rok 1945, wyspa Jersey, tuż po wojnie. Grace (Nicole Kidman) czeka na męża, który nie wrócił z frontu, i samotnie wychowuje dwoje dzieci chorych na rzadką przypadłość: światło słoneczne może je zabić.
W wielkim, spowitym mgłą domu obowiązują więc jej reguły. Zasłony są zawsze zaciągnięte, a żadnych drzwi nie wolno otworzyć, zanim nie zamknie się poprzednich. Gdy w progu staje troje nowych służących, a córka zaczyna mówić o ludziach, których nikt poza nią nie widzi, świat zbudowany przez Grace zaczyna pękać.
Rok 1945, wyspa Jersey, tuż po wojnie. Grace (Nicole Kidman) czeka na męża, który nie wrócił z frontu, i samotnie wychowuje dwoje dzieci chorych na rzadką przypadłość: światło słoneczne może je zabić.
W wielkim, spowitym mgłą domu obowiązują więc jej reguły. Zasłony są zawsze zaciągnięte, a żadnych drzwi nie wolno otworzyć, zanim nie zamknie się poprzednich. Gdy w progu staje troje nowych służących, a córka zaczyna mówić o ludziach, których nikt poza nią nie widzi, świat zbudowany przez Grace zaczyna pękać.
Halloween w Rialcie - Lśnienie
Ten wizualnie sugestywny horror w reżyserii mistrza kina Stanleya Kubricka, oparty na bestsellerowej powieści mistrza suspensu Stephena Kinga, to bezsprzecznie współczesny klasyk.Magazyn „Newsweek” nazwał „Lśnienie” „pierwszym epickim horrorem” – filmem pełnym niezapomnianych obrazów, w którym Jack Nicholson stworzył jedną ze swoich najbardziej ikonicznych kreacji.
Jack Torrance, przybywa do eleganckiego, położonego na uboczu hotelu Overlook, by pełnić funkcję jego dozorcy poza sezonem. Torrance nigdy wcześniej tu nie był – a może jednak? Odpowiedź kryje się w upiornej, wykrzywionej czasoprzestrzeni pełnej szaleństwa i morderstw.
Jack Torrance, przybywa do eleganckiego, położonego na uboczu hotelu Overlook, by pełnić funkcję jego dozorcy poza sezonem. Torrance nigdy wcześniej tu nie był – a może jednak? Odpowiedź kryje się w upiornej, wykrzywionej czasoprzestrzeni pełnej szaleństwa i morderstw.
INTERPRETACJE Teatru Telewizji - Człowiek jaki jest, każdy widzi
Bardzo wysoko w Himalajach znajduje się wyjątkowy hotel. Górskie schronisko dla zabłąkanych zwierząt wędrownych, gatunków osiadłych i istot udomowionych. Dyrektorem hotelu jest Yeti, a wicedyrektorką – jego ciekawa świata córka.
Spektakl opowiada o przygodach, ale także o dorastaniu, zmianach w sposobie postrzegania innych, relacjach z rodziną i przyjaciółmi, których warunki musimy nieustannie negocjować. To przede wszystkim opowieść o empatii.
W teatralnej adaptacji hotel Yetich to „górskie schronisko dla zabłąkanych zwierząt wędrownych i istot osiadłych”. Yetinka zaczyna zadawać ojcu trudne pytania, a ten chce chronić córkę przed niebezpiecznym światem. Yetinka tymczasem jest coraz starsza, coraz więcej rozumie, więc jej tata musi zmodyfikować swój sposób patrzenia na nią. Także ich relacja się zmienia i zaczyna funkcjonować na nowych zasadach. Szukając odpowiedzi na nurtujące ją pytania, Yetinka wyrusza na górską wyprawę. Towarzyszy jej przyjaciółka Wążusia, a w ślad za nimi podążają intrygantka Kawia (świnka morska) i mocno nerwowy, pragnący jak najlepiej wypełniać powierzone mu zadania, Pies.
W spektaklu Yetinka i towarzyszące jej zwierzęta przeżywają przygody wśród górskich szczytów i śnieżnych zamieci, przede wszystkim jednak uczą się ze sobą rozmawiać i konfrontować z tym, co dla nich trudne.
"Człowiek jaki jest, każdy widzi"
[cykl: Scena Młodego Widza]
Premiera w Teatrze Nowym w Warszawie: 01.02.2025
Premiera w Teatrze im. S. Żeromskiego w Kielcach: 22.02.2025
Premiera w Teatrze TV, TVP1: 28.09.2025
Tekst: Marzena Matuszak
Adaptacja: Tomasz Walesiak
Reżyseria: Katarzyna Minkowska
Scenografia i kostiumy: Marta Kodeniec, inspirowane ilustracjami Grażyny Rigali
Muzyka: Wojciech Frycz
Teksty piosenek: Kamil Małanicz
Choreografia: Krystyna Lama Szydłowska
Obsada:
Bartosz Bielenia (Pies)
Jan Sobolewski (Kawia)
Piotr Polak (Yeti)
Ewelina Pankowska (Yetinka)
Igor Shugaleev (Człowiek)
Krystyna Lama Szydłowska (Wążusia)
Realizacja telewizyjna: Józef Kowalewski
Montaż: Michał Patecki
Czas: 85 min
Katarzyna Minkowska
Urodzona w 1992 roku reżyserka teatralna, jedna z czołowych przedstawicielek reżyserii młodego pokolenia. Na scenę przenosi przede wszystkim prozę i inspirowane nią autorskie scenariusze – od Kuncewiczowej przez Orwella po Ottessę Moshfegh. Laureatka Paszportu Polityki za 2025 rok „za teatr nowoczesny formalnie, realizowany z rozmachem i wciągający, z ducha psychoterapeutyczny, ale niepozbawiony poczucia humoru i dystansu”. W Teatrze Telewizji debiutowała w 2024 roku przeniesieniem „Cudzoziemki” z Teatru Polskiego w Poznaniu.
Pełny program i więcej informacji o festiwalu: https://festiwal-interpretacje.pl/
Pokazy spektakli Teatru Telewizji organizowane są w ramach 23. Ogólnopolskiego Festiwalu Sztuki Reżyserskiej INTERPRETACJE, którego organizatorami są Teatr Śląski im. St. Wyspiańskiego w Katowicach, Miasto Katowice i Katowice Miasto Ogrodów - Instytucja Kultury im. Krystyny Bochenek.
Spektakl opowiada o przygodach, ale także o dorastaniu, zmianach w sposobie postrzegania innych, relacjach z rodziną i przyjaciółmi, których warunki musimy nieustannie negocjować. To przede wszystkim opowieść o empatii.
W teatralnej adaptacji hotel Yetich to „górskie schronisko dla zabłąkanych zwierząt wędrownych i istot osiadłych”. Yetinka zaczyna zadawać ojcu trudne pytania, a ten chce chronić córkę przed niebezpiecznym światem. Yetinka tymczasem jest coraz starsza, coraz więcej rozumie, więc jej tata musi zmodyfikować swój sposób patrzenia na nią. Także ich relacja się zmienia i zaczyna funkcjonować na nowych zasadach. Szukając odpowiedzi na nurtujące ją pytania, Yetinka wyrusza na górską wyprawę. Towarzyszy jej przyjaciółka Wążusia, a w ślad za nimi podążają intrygantka Kawia (świnka morska) i mocno nerwowy, pragnący jak najlepiej wypełniać powierzone mu zadania, Pies.
W spektaklu Yetinka i towarzyszące jej zwierzęta przeżywają przygody wśród górskich szczytów i śnieżnych zamieci, przede wszystkim jednak uczą się ze sobą rozmawiać i konfrontować z tym, co dla nich trudne.
"Człowiek jaki jest, każdy widzi"
[cykl: Scena Młodego Widza]
Premiera w Teatrze Nowym w Warszawie: 01.02.2025
Premiera w Teatrze im. S. Żeromskiego w Kielcach: 22.02.2025
Premiera w Teatrze TV, TVP1: 28.09.2025
Tekst: Marzena Matuszak
Adaptacja: Tomasz Walesiak
Reżyseria: Katarzyna Minkowska
Scenografia i kostiumy: Marta Kodeniec, inspirowane ilustracjami Grażyny Rigali
Muzyka: Wojciech Frycz
Teksty piosenek: Kamil Małanicz
Choreografia: Krystyna Lama Szydłowska
Obsada:
Bartosz Bielenia (Pies)
Jan Sobolewski (Kawia)
Piotr Polak (Yeti)
Ewelina Pankowska (Yetinka)
Igor Shugaleev (Człowiek)
Krystyna Lama Szydłowska (Wążusia)
Realizacja telewizyjna: Józef Kowalewski
Montaż: Michał Patecki
Czas: 85 min
Katarzyna Minkowska
Urodzona w 1992 roku reżyserka teatralna, jedna z czołowych przedstawicielek reżyserii młodego pokolenia. Na scenę przenosi przede wszystkim prozę i inspirowane nią autorskie scenariusze – od Kuncewiczowej przez Orwella po Ottessę Moshfegh. Laureatka Paszportu Polityki za 2025 rok „za teatr nowoczesny formalnie, realizowany z rozmachem i wciągający, z ducha psychoterapeutyczny, ale niepozbawiony poczucia humoru i dystansu”. W Teatrze Telewizji debiutowała w 2024 roku przeniesieniem „Cudzoziemki” z Teatru Polskiego w Poznaniu.
Pełny program i więcej informacji o festiwalu: https://festiwal-interpretacje.pl/
Pokazy spektakli Teatru Telewizji organizowane są w ramach 23. Ogólnopolskiego Festiwalu Sztuki Reżyserskiej INTERPRETACJE, którego organizatorami są Teatr Śląski im. St. Wyspiańskiego w Katowicach, Miasto Katowice i Katowice Miasto Ogrodów - Instytucja Kultury im. Krystyny Bochenek.
INTERPRETACJE Teatru Telewizji - Pieśni piekarzy polskich
Telewizyjna wersja nagrodzonego podczas 14. Forum Młodej Reżyserii spektaklu w reżyserii Klaudii Gębskiej – pierwsze przedstawienie nowego cyklu Teatru Telewizji poświęconego realizacjom współczesnej polskiej dramaturgii.
Autorem tekstu jest Mariusz Gołosz – jeden z najzdolniejszych i najwyrazistszych teatralnych głosów literackich młodego pokolenia. To rapowany musical o dwójce piekarzy podróżujących po Polsce w poszukiwaniu pracy – odjechana, spowita mgiełką mąki opowieść o prekariackiej rzeczywistości w czasach późnego kapitalizmu, opowiadana rozbujaną, hip-hopową nawijką historia ciężkiej harówy dwójki podróżujących za pracą przez Polskę piekarzy.
„Pieśni piekarzy polskich" to rap-musical o mrocznych kulisach powstawania waszych ukochanych wypieków. Klaudia Gębska, jedna z najciekawszych reżyserek młodego pokolenia teatralnych twórców, splata bajkową formę z obrazami ciężkiej fizycznej pracy, a codzienna, zwykła piekarnia staje się przestrzenią najważniejszej rozgrywki o godność zwykłego człowieka. Rymy, trup i mąka sypią się gęsto!
„Pieśni piekarzy polskich"
[CYKL Nowa Dramaturgia Polska]
Premiera: TVP Kultura 04.11.2025
Tekst: Mariusz Gołosz
Reżyseria: Klaudia Gębska
Dramaturgia: Patryk Kozłowski
Scenografia i kostiumy: Kornelia Dzikowska-Demirska
Oprawa muzyczna: Karol Augustyniak
Choreografia: Magdalena Kawecka
Teksty piosenek: Michał Królikowski, Piotr Tuleja, Filip Zaręba
Zdjęcia: Paweł Flis
Montaż: Szymon Sabarański
Opieka artystyczna: Paweł Demirski
Obsada:
Michał Badeński
Michał Królikowski
Piotr Tuleja
Alfreda Wodyńska
Filip Zaręba
Czas: 56 min
Klaudia Gębska
Studentka Wydziału Reżyserii i Dramaturgii krakowskiej Akademii Sztuk Teatralnych im. St. Wyspiańskiego. Nominowana do AURORY, Nagrody Dramaturgicznej im. T. Różewicza i Młod(sz)ej Polski. Wyreżyserowane przez nią „Pieśni piekarzy polskich” zdobyły podczas 14. Forum Młodej Reżyserii nagrodę za reżyserię, nagrodę specjalną „WyspianKiss” oraz Nagrodę Teatru Telewizji, dzięki której przedstawienie zostało zrealizowane w formie spektaklu telewizyjnego.
Pełny program i więcej informacji o festiwalu: https://festiwal-interpretacje.pl/
Pokazy spektakli Teatru Telewizji organizowane są w ramach 23. Ogólnopolskiego Festiwalu Sztuki Reżyserskiej INTERPRETACJE, którego organizatorami są Teatr Śląski im. St. Wyspiańskiego w Katowicach, Miasto Katowice i Katowice Miasto Ogrodów - Instytucja Kultury im. Krystyny Bochenek.
Autorem tekstu jest Mariusz Gołosz – jeden z najzdolniejszych i najwyrazistszych teatralnych głosów literackich młodego pokolenia. To rapowany musical o dwójce piekarzy podróżujących po Polsce w poszukiwaniu pracy – odjechana, spowita mgiełką mąki opowieść o prekariackiej rzeczywistości w czasach późnego kapitalizmu, opowiadana rozbujaną, hip-hopową nawijką historia ciężkiej harówy dwójki podróżujących za pracą przez Polskę piekarzy.
„Pieśni piekarzy polskich" to rap-musical o mrocznych kulisach powstawania waszych ukochanych wypieków. Klaudia Gębska, jedna z najciekawszych reżyserek młodego pokolenia teatralnych twórców, splata bajkową formę z obrazami ciężkiej fizycznej pracy, a codzienna, zwykła piekarnia staje się przestrzenią najważniejszej rozgrywki o godność zwykłego człowieka. Rymy, trup i mąka sypią się gęsto!
„Pieśni piekarzy polskich"
[CYKL Nowa Dramaturgia Polska]
Premiera: TVP Kultura 04.11.2025
Tekst: Mariusz Gołosz
Reżyseria: Klaudia Gębska
Dramaturgia: Patryk Kozłowski
Scenografia i kostiumy: Kornelia Dzikowska-Demirska
Oprawa muzyczna: Karol Augustyniak
Choreografia: Magdalena Kawecka
Teksty piosenek: Michał Królikowski, Piotr Tuleja, Filip Zaręba
Zdjęcia: Paweł Flis
Montaż: Szymon Sabarański
Opieka artystyczna: Paweł Demirski
Obsada:
Michał Badeński
Michał Królikowski
Piotr Tuleja
Alfreda Wodyńska
Filip Zaręba
Czas: 56 min
Klaudia Gębska
Studentka Wydziału Reżyserii i Dramaturgii krakowskiej Akademii Sztuk Teatralnych im. St. Wyspiańskiego. Nominowana do AURORY, Nagrody Dramaturgicznej im. T. Różewicza i Młod(sz)ej Polski. Wyreżyserowane przez nią „Pieśni piekarzy polskich” zdobyły podczas 14. Forum Młodej Reżyserii nagrodę za reżyserię, nagrodę specjalną „WyspianKiss” oraz Nagrodę Teatru Telewizji, dzięki której przedstawienie zostało zrealizowane w formie spektaklu telewizyjnego.
Pełny program i więcej informacji o festiwalu: https://festiwal-interpretacje.pl/
Pokazy spektakli Teatru Telewizji organizowane są w ramach 23. Ogólnopolskiego Festiwalu Sztuki Reżyserskiej INTERPRETACJE, którego organizatorami są Teatr Śląski im. St. Wyspiańskiego w Katowicach, Miasto Katowice i Katowice Miasto Ogrodów - Instytucja Kultury im. Krystyny Bochenek.
KOK - Między słowami
Dwoje Amerykanów w Tokio - to początek całej fali zabawnych nieporozumień. Zapomniany, starzejący się aktor telewizyjny (Bill Murray) przyjeżdża do Japonii, aby wziąć udział w zdjęciach do filmu reklamowego. Młoda żona zapracowanego męża (Scarlett Johansson) nudzi się, pozostawiona sama sobie. Pewnego dnia ich ścieżki przetną się...
Dwoje Amerykanów w Tokio to początek pięknej przyjaźni. Ważne jest bowiem to, co kryje się między słowami.
Dwoje Amerykanów w Tokio to początek pięknej przyjaźni. Ważne jest bowiem to, co kryje się między słowami.
Koncert NIECHĘĆ
Niechęć zaprasza na jesienną trasę!
Muzyka Niechęci nieustannie ewoluuje. Wywodząca się z jazzu, balansująca pomiędzy wściekłością i melancholią, na obecnym etapie skręciła w stronę transowych rytmów i syntezatorowych brzmień (nie zatracając przy tym improwizacyjnego i filmowego charakteru).
Poza materiałem z wcześniejszych płyt zespół wykona (w ramach cyklu “na chwilę przed wejściem do studia”) blisko godzinę premierowego, nie prezentowanego wcześniej materiału.
Będzie to też koncertowa premiera tegorocznego albumu “2025-live”. Płyta zadebiutowała na 2 miejscu oficjalnej (OLIS) listy najlepiej sprzedających się winyli w Polsce. Na koncercie dostępna będzie specjalna, limitowana i numerowana wersja “2025” (a także winylowe wznowienia “Reckless Things” i “Śmierci w miękkim futerku”).
Niechęć zagrała ponad 400 koncertów. Zarówno w trakcie regularnych, samodzielnych tras, jak i biorąc udział w festiwalach (polskich i zagranicznych) m.in. Open’er Festival, Tauron Nowa Muzyka, Warsaw Summer Jazz Days, Colours of Ostrava (Czechy), Copenhagen Jazz Festival (Dania), Glimps Festival (Belgia),Akbank Jazz Festival (Turcja) czy Polish Jazz London Series (Anglia).
Koncert tradycyjnie trwać będzie dwie i pół godziny!
Muzyka Niechęci nieustannie ewoluuje. Wywodząca się z jazzu, balansująca pomiędzy wściekłością i melancholią, na obecnym etapie skręciła w stronę transowych rytmów i syntezatorowych brzmień (nie zatracając przy tym improwizacyjnego i filmowego charakteru).
Poza materiałem z wcześniejszych płyt zespół wykona (w ramach cyklu “na chwilę przed wejściem do studia”) blisko godzinę premierowego, nie prezentowanego wcześniej materiału.
Będzie to też koncertowa premiera tegorocznego albumu “2025-live”. Płyta zadebiutowała na 2 miejscu oficjalnej (OLIS) listy najlepiej sprzedających się winyli w Polsce. Na koncercie dostępna będzie specjalna, limitowana i numerowana wersja “2025” (a także winylowe wznowienia “Reckless Things” i “Śmierci w miękkim futerku”).
Niechęć zagrała ponad 400 koncertów. Zarówno w trakcie regularnych, samodzielnych tras, jak i biorąc udział w festiwalach (polskich i zagranicznych) m.in. Open’er Festival, Tauron Nowa Muzyka, Warsaw Summer Jazz Days, Colours of Ostrava (Czechy), Copenhagen Jazz Festival (Dania), Glimps Festival (Belgia),Akbank Jazz Festival (Turcja) czy Polish Jazz London Series (Anglia).
Koncert tradycyjnie trwać będzie dwie i pół godziny!
Koncert The Dumplings
Po dwunastu latach The Dumplings wracają do debiutanckiego materiału, który otworzył im drzwi do wielkiego muzycznego świata. NO BAD DAYS to podróż do nostalgii lat dwutysięcznych, kiedy to electropop zaczynał rządzić na polskim rynku muzycznym.
Poczuj tamten klimat, posłuchaj ponadczasowych dźwięków sprzed dekady, bądź częścią tego wydarzenia.
The Dumplings to polski duet, wykonujący muzykę electropop. W 2014 zespół wydał swój debiutancki album „No Bad Days”, który został nagrodzony Fryderykiem za fonograficzny debiut roku.
Do tej pory zespół wydał 3 płyty. „No Bad Days”, „Sea You Later” i „RAJ”.
Mają na koncie setki koncertów w Polsce i zagranicą. Gościli m.in. na scenie Open’er, Off Festival, Męskie Granie, Orange Festival, SXSW, Sziget, The Great Escape czy Liverpool Sound City.
The Dumplings odwiedzi 6 miast: Warszawę, Poznań, Wejherowo, Wrocław, Kraków i Katowice.
Bilety na koncerty dostępne w kasach klubów oraz dobrych bileteriach.
Poczuj tamten klimat, posłuchaj ponadczasowych dźwięków sprzed dekady, bądź częścią tego wydarzenia.
The Dumplings to polski duet, wykonujący muzykę electropop. W 2014 zespół wydał swój debiutancki album „No Bad Days”, który został nagrodzony Fryderykiem za fonograficzny debiut roku.
Do tej pory zespół wydał 3 płyty. „No Bad Days”, „Sea You Later” i „RAJ”.
Mają na koncie setki koncertów w Polsce i zagranicą. Gościli m.in. na scenie Open’er, Off Festival, Męskie Granie, Orange Festival, SXSW, Sziget, The Great Escape czy Liverpool Sound City.
The Dumplings odwiedzi 6 miast: Warszawę, Poznań, Wejherowo, Wrocław, Kraków i Katowice.
Bilety na koncerty dostępne w kasach klubów oraz dobrych bileteriach.
Lalka
Dzieło Bolesława Prusa od blisko 140 lat rozpala emocje i wyobraźnię kolejnych pokoleń. Teraz ta ponadczasowa historia trafia na wielki ekran w nowej, spektakularnej, filmowej odsłonie.
"Lalka” to zrealizowana z ogromnym rozmachem superprodukcja i najbardziej gwiazdorski film w historii polskiego kina, gdzie pośród wielu wybitnych nazwisk, w rolach głównych występują: Marcin Dorociński jako Stanisław Wokulski, gwiazda „Chłopów” – Kamila Urzędowska jako Izabela Łęcka oraz powracający na wielki ekran po 16 latach Marek Kondrat w roli Ignacego Rzeckiego.
Nowa ekranizacja „Lalki” to opowiedziana ze współczesną wrażliwością przejmująca, uniwersalna historia o miłości i niespełnieniu, o aspiracjach i przemianie, o świecie, który właśnie się kończy. To film, który zdarza się raz na kilka dekad: epicki, pełen emocji, zrealizowany z imponującą scenografią, dopracowanymi w najdrobniejszych detalach kostiumami i charakteryzacją oraz prawdziwie gwiazdorską obsadą. Warszawa końca XIX wieku. Serce Stanisława Wokulskiego owładnięte jest szaloną miłością do Izabeli Łęckiej. On, dzięki fortunie zdobytej na wojnie, powraca do kraju i postanawia wkroczyć do świata wyższych sfer, aby zdobyć rękę ukochanej. Ona jest olśniewająca i wyniosła, lecz mimo arystokratycznego pochodzenia zmaga się z widmem finansowej ruiny. U boku Wokulskiego stoi jego wierny przyjaciel – Ignacy Rzecki, romantyk, który z nostalgią obserwuje, jak świat ideałów ustępuje miejsca społecznym aspiracjom i bezwzględnej grze interesów. Wokulski wkracza w labirynt arystokratycznych salonów, gdzie każdy gest może być początkiem intrygi, a każde słowo – zapowiedzią zdrady. Stający na jego drodze rywale, niespodziewane sojusze i dramatyczne wybory wystawią na próbę jego marzenia i wiarę w ludzi.
To opowieść o miłosnym zauroczeniu, które zmienia losy bohaterów i zaciera granice między sercem a rozumem
"Lalka” to zrealizowana z ogromnym rozmachem superprodukcja i najbardziej gwiazdorski film w historii polskiego kina, gdzie pośród wielu wybitnych nazwisk, w rolach głównych występują: Marcin Dorociński jako Stanisław Wokulski, gwiazda „Chłopów” – Kamila Urzędowska jako Izabela Łęcka oraz powracający na wielki ekran po 16 latach Marek Kondrat w roli Ignacego Rzeckiego.
Nowa ekranizacja „Lalki” to opowiedziana ze współczesną wrażliwością przejmująca, uniwersalna historia o miłości i niespełnieniu, o aspiracjach i przemianie, o świecie, który właśnie się kończy. To film, który zdarza się raz na kilka dekad: epicki, pełen emocji, zrealizowany z imponującą scenografią, dopracowanymi w najdrobniejszych detalach kostiumami i charakteryzacją oraz prawdziwie gwiazdorską obsadą. Warszawa końca XIX wieku. Serce Stanisława Wokulskiego owładnięte jest szaloną miłością do Izabeli Łęckiej. On, dzięki fortunie zdobytej na wojnie, powraca do kraju i postanawia wkroczyć do świata wyższych sfer, aby zdobyć rękę ukochanej. Ona jest olśniewająca i wyniosła, lecz mimo arystokratycznego pochodzenia zmaga się z widmem finansowej ruiny. U boku Wokulskiego stoi jego wierny przyjaciel – Ignacy Rzecki, romantyk, który z nostalgią obserwuje, jak świat ideałów ustępuje miejsca społecznym aspiracjom i bezwzględnej grze interesów. Wokulski wkracza w labirynt arystokratycznych salonów, gdzie każdy gest może być początkiem intrygi, a każde słowo – zapowiedzią zdrady. Stający na jego drodze rywale, niespodziewane sojusze i dramatyczne wybory wystawią na próbę jego marzenia i wiarę w ludzi.
To opowieść o miłosnym zauroczeniu, które zmienia losy bohaterów i zaciera granice między sercem a rozumem
Lekcje Filmowe - Niewinni czarodzieje
„Musi być boks, musi być jazz, musi być fajny facet, który ma skuter i spotyka fajne dziewczyny, udaje mu się albo nie i do tego ma czasem refleksje”- tak opisał scenariusz filmu młody Jerzy Skolimowski. Starszym od niego Wajdzie i Andrzejewskiemu wytłumaczył w ten zwięzły sposób jak powinno wyglądać współczesne kino opowiadające o młodych ludziach.
Tak oto w kraju gdzie na ekranie cały czas dominowała wojna powstał film współczesny, tożsamy z tym o czym opowiadali młodzi Francuzi czy Anglicy.
Podczas wspólnej nocy lekarz sportowy i muzyk jazzowy, oraz młoda dziewczyna, o której niewiele wiemy, prowadzą grę, przekomarzając się i starając uciec od własnych uczuć. Kryją się pod maską słów i póz.
Środowiskowy portret młodzieży, nakreślony na tle Warszawy przełomu lat 50. i 60. XX wieku z muzyką Krzysztofa Komedy.
Karnet w cenie 75 zł (do nabycia wyłącznie w kasie) obejmuje sobotni koncert Oleś Brothers & Bartosz Pieszka KOMEDA AHEAD oraz niedzielny pokaz filmu „Niewinni czarodzieje”.
*Karnet nie gwarantuje tego samego miejsca na oba wydarzenia
Tak oto w kraju gdzie na ekranie cały czas dominowała wojna powstał film współczesny, tożsamy z tym o czym opowiadali młodzi Francuzi czy Anglicy.
Podczas wspólnej nocy lekarz sportowy i muzyk jazzowy, oraz młoda dziewczyna, o której niewiele wiemy, prowadzą grę, przekomarzając się i starając uciec od własnych uczuć. Kryją się pod maską słów i póz.
Środowiskowy portret młodzieży, nakreślony na tle Warszawy przełomu lat 50. i 60. XX wieku z muzyką Krzysztofa Komedy.
Karnet w cenie 75 zł (do nabycia wyłącznie w kasie) obejmuje sobotni koncert Oleś Brothers & Bartosz Pieszka KOMEDA AHEAD oraz niedzielny pokaz filmu „Niewinni czarodzieje”.
*Karnet nie gwarantuje tego samego miejsca na oba wydarzenia
Lekcje Filmowe - OLEŚ BROTHERS & BARTOSZ PIESZKA - KOMEDA AHEAD
Projekt jazzowy, w którym Marcin Oleś, Bartłomiej Oleś wraz z Bartoszem Pieszką na nowo interpretują legendarnego utwory Krzysztofa Komedy.
Tradycja jazzu i zdobycze muzyki współczesnej nadają muzyce Komedy nowy, oryginalny wymiar, pełen emocjonalności, żywiołowości i finezji.
KOMEDA AHEAD to trio wybitnych improwizatorów, wirtuozów i kompozytorów. Artyści interpretują muzykę legendy polskiego jazzu – Krzysztofa Komedy, bazując zarówno na tradycji jazzu jak i zdobyczach muzyki współczesnej. Nadając muzyce Komedy nowy, oryginalny wymiar, pełen emocjonalności, żywiołowości i finezji.
Zespół w składzie:
Bartosz Pieszka – wibrafon
Marcin Oleś – kontrabas
Bartlomiej Oleś – perkusja
Bartosz Pieszka – polski wibrafonista kompozytor jazzowy, w 2009 roku ukończył z wyróżnieniem Akademię Muzyczną im. Karola Szymanowskiego w Katowicach na wydziale Kompozycji, Interpretacji, Edukacji i Jazzu w Instytucie Jazzu w klasie wibrafonu dr. Bernarda Maselego – nagradzany i wyróżniany na międzynarodowych oraz krajowych konkursach jazzowych.
Bracia – Marcin Oleś kontrabasista i Bartłomiej Oleś perkusista – to muzycy okrzyknięci największym skarbem polskiego jazzu XXI wieku, Polscy Jazzowi Wykonawcy Roku 2016 według kolegium JazzPRESSu i RadioJAZZ.FM – to jedni z bardziej cenionych artystów dzisiejszej sceny jazzowej.
Współpracują z wybitnymi artystami z całego świata jak David Murray, Kenny Werner, Tomasz Stańko, Jorgos Skolias, Antoni Gralak, Theo Jörgensmann, Erik Friedlander, Chris Speed, Herb Robertson, Rob Brown, z którymi koncertują, a także nagrywają wysoko oceniane przez krytyków i publiczność płyty.
Bilety: parter - układ stolikowy 65 zł, balkon 55 zł.
Karnet w cenie 75 zł (do nabycia wyłącznie w kasie) obejmuje sobotni koncert Oleś Brothers & Bartosz Pieszka KOMEDA AHEAD oraz niedzielny pokaz filmu „Niewinni czarodzieje”.
*Karnet nie gwarantuje tego samego miejsca na oba wydarzenia
Tradycja jazzu i zdobycze muzyki współczesnej nadają muzyce Komedy nowy, oryginalny wymiar, pełen emocjonalności, żywiołowości i finezji.
KOMEDA AHEAD to trio wybitnych improwizatorów, wirtuozów i kompozytorów. Artyści interpretują muzykę legendy polskiego jazzu – Krzysztofa Komedy, bazując zarówno na tradycji jazzu jak i zdobyczach muzyki współczesnej. Nadając muzyce Komedy nowy, oryginalny wymiar, pełen emocjonalności, żywiołowości i finezji.
Zespół w składzie:
Bartosz Pieszka – wibrafon
Marcin Oleś – kontrabas
Bartlomiej Oleś – perkusja
Bartosz Pieszka – polski wibrafonista kompozytor jazzowy, w 2009 roku ukończył z wyróżnieniem Akademię Muzyczną im. Karola Szymanowskiego w Katowicach na wydziale Kompozycji, Interpretacji, Edukacji i Jazzu w Instytucie Jazzu w klasie wibrafonu dr. Bernarda Maselego – nagradzany i wyróżniany na międzynarodowych oraz krajowych konkursach jazzowych.
Bracia – Marcin Oleś kontrabasista i Bartłomiej Oleś perkusista – to muzycy okrzyknięci największym skarbem polskiego jazzu XXI wieku, Polscy Jazzowi Wykonawcy Roku 2016 według kolegium JazzPRESSu i RadioJAZZ.FM – to jedni z bardziej cenionych artystów dzisiejszej sceny jazzowej.
Współpracują z wybitnymi artystami z całego świata jak David Murray, Kenny Werner, Tomasz Stańko, Jorgos Skolias, Antoni Gralak, Theo Jörgensmann, Erik Friedlander, Chris Speed, Herb Robertson, Rob Brown, z którymi koncertują, a także nagrywają wysoko oceniane przez krytyków i publiczność płyty.
Bilety: parter - układ stolikowy 65 zł, balkon 55 zł.
Karnet w cenie 75 zł (do nabycia wyłącznie w kasie) obejmuje sobotni koncert Oleś Brothers & Bartosz Pieszka KOMEDA AHEAD oraz niedzielny pokaz filmu „Niewinni czarodzieje”.
*Karnet nie gwarantuje tego samego miejsca na oba wydarzenia
Natalia Grosiak - Tamtej dziewczyny już nie ma tour
Zagrała w życiu setki koncertów. Zwiedziła sceny od Wrocławia po Tokio, zdobyła Fryderyka i wyśpiewała z Mikromusic utwory, które zna pół Polski. A jednak… to jest jej pierwsza solowa trasa w życiu.
Po ponad dwóch dekadach na scenie Natalia Grosiak robi coś, czego nie robiła nigdy wcześniej — staje przed publicznością wyłącznie pod własnym nazwiskiem, promując swój debiutancki solowy album „Tamtej dziewczyny już nie ma”.
Dlaczego "Tamtej dziewczyny już nie ma"?
„Długo zastanawiałam się nad tytułem albumu. Na początku wydawało mi się, że brzmi jak pożegnanie. Dzisiaj myślę, że jest dokładnie odwrotnie. To opowieść o przemianie. Życie zmienia nas po cichu. Każde spotkanie, każda miłość, każdy zachwyt, każda strata, każdy śmiech i każdy lęk zostawiają w nas swój ślad. Aż któregoś dnia orientujemy się, że patrzymy na świat trochę inaczej niż kiedyś. Tamtej dziewczyny już nie ma. Jest kobieta, która nosi w sobie wszystko, czym tamta dziewczyna była. Niczego nie zgubiła. Po prostu urosła.” — Natalia Grosiak
Ta trasa to nie pożegnanie z przeszłością, ale świętowanie przemiany. Bez tarczy zespołu, bez chowania się za historią Mikromusic. Tylko Natalia, jej poruszające piosenki, niezwykła wrażliwość i dojrzałość, na którą zbierała odwagę przez ostatnie lata.
Czy to pierwsza trasa w jej życiu? I tak, i nie. Ale z pewnością najważniejsza.
Zapraszamy do wysłuchania tej niezwykle intymnej i osobistej historii na żywo!
Natalia Grosiak – liderka i głos zespołu Mikromusic, z którym wygrała Fryderyka i od ponad dwóch dekad buduje jeden z najbardziej rozpoznawalnych głosów na polskiej scenie. Jako wokalistka, autorka tekstów i kompozytorka konsekwentnie łączy poetycką wrażliwość z nowoczesnym brzmieniem, zagrawszy setki koncertów od Polski, przez Litwę i Rumunię, aż po Irlandię i Japonię.
Po latach sukcesów pod szyldem zespołu Natalia otwiera zupełnie nowy, osobisty rozdział. Jej solowy album „Tamtej dziewczyny już nie ma”, który ukazał się w październiku 2026r. to wyraz indywidualnego głosu zbieranego przez ostatnie trzy lata – materiał bezkompromisowy, niezwykle szczery, osobisty i pełen dojrzałych aranżacji, w którym artystka gra wyłącznie na własnych zasadach.
Po ponad dwóch dekadach na scenie Natalia Grosiak robi coś, czego nie robiła nigdy wcześniej — staje przed publicznością wyłącznie pod własnym nazwiskiem, promując swój debiutancki solowy album „Tamtej dziewczyny już nie ma”.
Dlaczego "Tamtej dziewczyny już nie ma"?
„Długo zastanawiałam się nad tytułem albumu. Na początku wydawało mi się, że brzmi jak pożegnanie. Dzisiaj myślę, że jest dokładnie odwrotnie. To opowieść o przemianie. Życie zmienia nas po cichu. Każde spotkanie, każda miłość, każdy zachwyt, każda strata, każdy śmiech i każdy lęk zostawiają w nas swój ślad. Aż któregoś dnia orientujemy się, że patrzymy na świat trochę inaczej niż kiedyś. Tamtej dziewczyny już nie ma. Jest kobieta, która nosi w sobie wszystko, czym tamta dziewczyna była. Niczego nie zgubiła. Po prostu urosła.” — Natalia Grosiak
Ta trasa to nie pożegnanie z przeszłością, ale świętowanie przemiany. Bez tarczy zespołu, bez chowania się za historią Mikromusic. Tylko Natalia, jej poruszające piosenki, niezwykła wrażliwość i dojrzałość, na którą zbierała odwagę przez ostatnie lata.
Czy to pierwsza trasa w jej życiu? I tak, i nie. Ale z pewnością najważniejsza.
Zapraszamy do wysłuchania tej niezwykle intymnej i osobistej historii na żywo!
Natalia Grosiak – liderka i głos zespołu Mikromusic, z którym wygrała Fryderyka i od ponad dwóch dekad buduje jeden z najbardziej rozpoznawalnych głosów na polskiej scenie. Jako wokalistka, autorka tekstów i kompozytorka konsekwentnie łączy poetycką wrażliwość z nowoczesnym brzmieniem, zagrawszy setki koncertów od Polski, przez Litwę i Rumunię, aż po Irlandię i Japonię.
Po latach sukcesów pod szyldem zespołu Natalia otwiera zupełnie nowy, osobisty rozdział. Jej solowy album „Tamtej dziewczyny już nie ma”, który ukazał się w październiku 2026r. to wyraz indywidualnego głosu zbieranego przez ostatnie trzy lata – materiał bezkompromisowy, niezwykle szczery, osobisty i pełen dojrzałych aranżacji, w którym artystka gra wyłącznie na własnych zasadach.
Obcy
„Obcy” ("L'étranger") to nowa ekranizacja jednej z najwybitniejszych francuskich powieści XX wieku autorstwa Alberta Camusa, opublikowanej w 1942 roku.
François Ozon opowiada historię Meursaulta, skromnego, niepozornego urzędnika, którego codziennej rutyny nie przerywa nawet śmierć matki. Do czasu, gdy pewnego gorącego dnia na plaży dochodzi do tragicznego zdarzenia. Adaptacja Ozona, która miała premierę w Konkursie Głównym festiwalu w Wenecji, to niezwykle aktualna opowieść o poszukiwaniu sensu w świecie, w którym wszelki sens został zagubiony. Oszczędne dialogi i piękne czarno-białe zdjęcia, stanowiące hołd dla klasycznego kina, budują wyjątkową atmosferę filmu. W rolach głównych Benjamin Voisin („Stracone złudzenia”, „Lato ‘85”) oraz Rebecca Marder („Moja zbrodnia”).
François Ozon opowiada historię Meursaulta, skromnego, niepozornego urzędnika, którego codziennej rutyny nie przerywa nawet śmierć matki. Do czasu, gdy pewnego gorącego dnia na plaży dochodzi do tragicznego zdarzenia. Adaptacja Ozona, która miała premierę w Konkursie Głównym festiwalu w Wenecji, to niezwykle aktualna opowieść o poszukiwaniu sensu w świecie, w którym wszelki sens został zagubiony. Oszczędne dialogi i piękne czarno-białe zdjęcia, stanowiące hołd dla klasycznego kina, budują wyjątkową atmosferę filmu. W rolach głównych Benjamin Voisin („Stracone złudzenia”, „Lato ‘85”) oraz Rebecca Marder („Moja zbrodnia”).
Ojczyzna
„Ojczyzna” to najnowszy, długo wyczekiwany film laureata Oscara®, Pawła Pawlikowskiego, twórcy „Idy” i „Zimnej wojny”, zdobywca nagrody za reżyserię na tegorocznym 79. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Cannes.
Poprzedni film Pawlikowskiego, „Zimna wojna”, również nagrodzony za reżyserię w Cannes, oprócz spektakularnego sukcesu międzynarodowego (52 nagrody i 126 nominacje, w tym do Oscara® dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego, za najlepszą reżyserię i najlepsze zdjęcia) podbił serca polskiej publiczności, przyciągając do kin ponad 1 milion widzów.
W swoim najnowszym dziele, podobnie jak w „Idzie” i „Zimnej wojnie”, reżyser podejmuje tematy tożsamości, winy, rodziny i miłości na tle chaosu i moralnego zagubienia powojennej Europy.
"'Ojczyzna' splata w sobie wiele wątków, ale opowiada o nich z umiarem i prostotą, w mocnych kadrach i gęstych scenach, pozostawiając widzowi przestrzeń do przeżywania i wyobrażania." Paweł Pawlikowski
W rolach głównych zobaczymy nominowaną do Oscara® Sandrę Hüller („Strefa interesów”, „Anatomia upadku”, „Projekt Hail Mary”) i Hannsa Zischlera („Monachium”). Scenariusz napisali Paweł Pawlikowski i Henk Handloegten. Do realizacji filmu reżyser ponownie zaprosił swój wieloletni zespół twórczy – nominowanego do Oscara® operatora Łukasza Żala („Hamnet”), kostiumografkę Aleksandrę Staszko („Ministranci”) oraz scenografów Katarzynę Sobańską i Marcela Sławińskiego („Lalka”).
„Ojczyzna" opowiada o relacji między Thomasem Mannem (Hanns Zischler), laureatem Nagrody Nobla w dziedzinie literatury, a jego córką Eriką (Sandra Hüller) – aktorką i pisarką. Akcja rozgrywa się w szczytowym okresie zimnej wojny. Ojciec i córka wyruszają w trudną, pełną emocji podróż czarnym Buickiem przez zrujnowane Niemcy – z Frankfurtu pod kontrolą amerykańską do Weimaru pod wpływem sowieckim. Po raz pierwszy od zakończenia wojny Mann wraca do swojej ojczyzny, po tym jak podjął wcześniej trudną decyzję o emigracji do Stanów Zjednoczonych.
Producentami filmu są: Mario Gianani i Lorenzo Mieli (OUR Films), Ewa Puszczyńska (Extreme Emotions), Jeanne Tremsal i Edward Berger (Nine Hours), Dimitri Rassam (Chapter 2) oraz Lorenzo Gangarossa (Circle One).
Ze strony polskiej film powstał w koprodukcji z Canal+ Polska, Wytwórnią Filmów Fabularnych we Wrocławiu, Dolnośląskim Centrum Filmowym i Instytucją Filmową Silesia-Film.
Film został współfinansowany przez Polski Instytut Sztuki Filmowej. Produkcję dofinansowano także ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
Poprzedni film Pawlikowskiego, „Zimna wojna”, również nagrodzony za reżyserię w Cannes, oprócz spektakularnego sukcesu międzynarodowego (52 nagrody i 126 nominacje, w tym do Oscara® dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego, za najlepszą reżyserię i najlepsze zdjęcia) podbił serca polskiej publiczności, przyciągając do kin ponad 1 milion widzów.
W swoim najnowszym dziele, podobnie jak w „Idzie” i „Zimnej wojnie”, reżyser podejmuje tematy tożsamości, winy, rodziny i miłości na tle chaosu i moralnego zagubienia powojennej Europy.
"'Ojczyzna' splata w sobie wiele wątków, ale opowiada o nich z umiarem i prostotą, w mocnych kadrach i gęstych scenach, pozostawiając widzowi przestrzeń do przeżywania i wyobrażania." Paweł Pawlikowski
W rolach głównych zobaczymy nominowaną do Oscara® Sandrę Hüller („Strefa interesów”, „Anatomia upadku”, „Projekt Hail Mary”) i Hannsa Zischlera („Monachium”). Scenariusz napisali Paweł Pawlikowski i Henk Handloegten. Do realizacji filmu reżyser ponownie zaprosił swój wieloletni zespół twórczy – nominowanego do Oscara® operatora Łukasza Żala („Hamnet”), kostiumografkę Aleksandrę Staszko („Ministranci”) oraz scenografów Katarzynę Sobańską i Marcela Sławińskiego („Lalka”).
„Ojczyzna" opowiada o relacji między Thomasem Mannem (Hanns Zischler), laureatem Nagrody Nobla w dziedzinie literatury, a jego córką Eriką (Sandra Hüller) – aktorką i pisarką. Akcja rozgrywa się w szczytowym okresie zimnej wojny. Ojciec i córka wyruszają w trudną, pełną emocji podróż czarnym Buickiem przez zrujnowane Niemcy – z Frankfurtu pod kontrolą amerykańską do Weimaru pod wpływem sowieckim. Po raz pierwszy od zakończenia wojny Mann wraca do swojej ojczyzny, po tym jak podjął wcześniej trudną decyzję o emigracji do Stanów Zjednoczonych.
Producentami filmu są: Mario Gianani i Lorenzo Mieli (OUR Films), Ewa Puszczyńska (Extreme Emotions), Jeanne Tremsal i Edward Berger (Nine Hours), Dimitri Rassam (Chapter 2) oraz Lorenzo Gangarossa (Circle One).
Ze strony polskiej film powstał w koprodukcji z Canal+ Polska, Wytwórnią Filmów Fabularnych we Wrocławiu, Dolnośląskim Centrum Filmowym i Instytucją Filmową Silesia-Film.
Film został współfinansowany przez Polski Instytut Sztuki Filmowej. Produkcję dofinansowano także ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
Rialto DOCumentalnie - Najlepsza owsianka na świecie
Pokaz przedpremierowy połączony z owsiankowym poczęstunkiem.
Wstęp i prowadzenie Aleksandra Czapla.
Najcieplejszy film roku! Odwiedź z nami malowniczą wioskę na północy Szkocji, gdzie raz do roku zjeżdżają się pasjonaci z całego świata, by rywalizować o tytuł mistrza świata w… przyrządzaniu owsianki!
Przed seansem, żeby wprowadzić widzów w temat filmu Cafe Rialto zaserwuje owsiankę według własnego przepisu z dodatkami (do wyboru): syropu, śmietanki, płatków migdałowych i powideł śliwkowych.
Raz w roku do malowniczej wioski na północy Szkocji zjeżdżają się pasjonaci z całego świata, by rywalizować o tytuł mistrza świata w… przyrządzaniu owsianki! W filmie dokumentalnym „Najlepsza owsianka na świecie” za zaciętą kulinarną rywalizacją kryje się ciepła i pełna humoru opowieść o ekscentrycznych mieszkańcach, żywej tradycji, lokalnym dziedzictwie i wspólnocie, której częścią chciałoby się zostać po seansie.
Każdej jesieni senna górska wioska Carrbridge budzi się do życia, gdy miejscowi i zagraniczni zawodnicy podejmują kuchenną rękawicę i walczą o zaszczytną nagrodę Złotego Mieszadła w Mistrzostwach Świata w Gotowaniu Owsianki. Choć przepis wydaje się banalny – płatki owsiane, woda i sól – to sposobów na jej przyrządzanie jest multum. Co uczestnik, to inna metoda, filozofia i historia. Ale „Najlepsza owsianka na świecie” nie jest wyłącznie kroniką kulinarnych zmagań.
Dla lokalnej legendy, charyzmatycznego organizatora mistrzostw Charliego Millera, to wydarzenie znaczy o wiele więcej. Mężczyzna zbliża się do emerytury i zmaga się z problemami zdrowotnymi, jednak czuje odpowiedzialność wobec lokalnego komitetu owsiankowego i pragnie zabezpieczyć przyszłość zawodów – oraz własne dziedzictwo. O dobre imię walczy również Ian Bishop, który podejmuje ostatnią próbę zdobycia tytułu. Ale konkurencja nie śpi: niezrównana Lisa Williams, „królowa owsianki”, wraca, by odzyskać trofeum. Tymczasem nowa generacja uczestników – Toby Wilson, australijski szef kuchni znany z pomysłu na owsiankową tortillę, oraz Adam Kiani, uzbrojony w sekretną, odziedziczoną po babci technikę – zamierza zakwestionować owsiankowe status quo.
Ukazując życie niewielkiej szkockiej społeczności na tle zapierających dech w piersiach krajobrazów, film przywodzi na myśl dokumenty „Truflarze” czy „Kraina miodu” – tworzone z czułością i zrozumieniem dla swoich bohaterów. Urokliwa i pełna humoru „Najlepsza owsianka na świecie” to film, który wzrusza, otula i daje poczucie komfortu niczym miska gorącej owsianki w chłodny poranek.
W cenę biletu wliczony jest poczęstunek.
Wstęp i prowadzenie Aleksandra Czapla.
Najcieplejszy film roku! Odwiedź z nami malowniczą wioskę na północy Szkocji, gdzie raz do roku zjeżdżają się pasjonaci z całego świata, by rywalizować o tytuł mistrza świata w… przyrządzaniu owsianki!
Przed seansem, żeby wprowadzić widzów w temat filmu Cafe Rialto zaserwuje owsiankę według własnego przepisu z dodatkami (do wyboru): syropu, śmietanki, płatków migdałowych i powideł śliwkowych.
Raz w roku do malowniczej wioski na północy Szkocji zjeżdżają się pasjonaci z całego świata, by rywalizować o tytuł mistrza świata w… przyrządzaniu owsianki! W filmie dokumentalnym „Najlepsza owsianka na świecie” za zaciętą kulinarną rywalizacją kryje się ciepła i pełna humoru opowieść o ekscentrycznych mieszkańcach, żywej tradycji, lokalnym dziedzictwie i wspólnocie, której częścią chciałoby się zostać po seansie.
Każdej jesieni senna górska wioska Carrbridge budzi się do życia, gdy miejscowi i zagraniczni zawodnicy podejmują kuchenną rękawicę i walczą o zaszczytną nagrodę Złotego Mieszadła w Mistrzostwach Świata w Gotowaniu Owsianki. Choć przepis wydaje się banalny – płatki owsiane, woda i sól – to sposobów na jej przyrządzanie jest multum. Co uczestnik, to inna metoda, filozofia i historia. Ale „Najlepsza owsianka na świecie” nie jest wyłącznie kroniką kulinarnych zmagań.
Dla lokalnej legendy, charyzmatycznego organizatora mistrzostw Charliego Millera, to wydarzenie znaczy o wiele więcej. Mężczyzna zbliża się do emerytury i zmaga się z problemami zdrowotnymi, jednak czuje odpowiedzialność wobec lokalnego komitetu owsiankowego i pragnie zabezpieczyć przyszłość zawodów – oraz własne dziedzictwo. O dobre imię walczy również Ian Bishop, który podejmuje ostatnią próbę zdobycia tytułu. Ale konkurencja nie śpi: niezrównana Lisa Williams, „królowa owsianki”, wraca, by odzyskać trofeum. Tymczasem nowa generacja uczestników – Toby Wilson, australijski szef kuchni znany z pomysłu na owsiankową tortillę, oraz Adam Kiani, uzbrojony w sekretną, odziedziczoną po babci technikę – zamierza zakwestionować owsiankowe status quo.
Ukazując życie niewielkiej szkockiej społeczności na tle zapierających dech w piersiach krajobrazów, film przywodzi na myśl dokumenty „Truflarze” czy „Kraina miodu” – tworzone z czułością i zrozumieniem dla swoich bohaterów. Urokliwa i pełna humoru „Najlepsza owsianka na świecie” to film, który wzrusza, otula i daje poczucie komfortu niczym miska gorącej owsianki w chłodny poranek.
W cenę biletu wliczony jest poczęstunek.
Rozważna i romantyczna
"Rozważna i romantyczna" to ponadczasowa historia miłości, siostrzanej więzi i poszukiwania własnego miejsca w świecie. W rolach głównych występują Daisy Edgar-Jones ("Normalni ludzie", "Gdzie śpiewają raki") oraz Esmé Creed-Miles ("Hanna"), tworząc niezapomniany duet sióstr o zupełnie odmiennym spojrzeniu na życie i uczucia.
Po śmierci ojca Elinor (Daisy Edgar-Jones) i Marianne Dashwood (Esmé Creed-Miles) wraz z matką oraz młodszą siostrą zostają zmuszone do opuszczenia rodzinnego domu. W nowej rzeczywistości muszą odnaleźć się w świecie pełnym społecznych oczekiwań, finansowych ograniczeń i trudnych wyborów serca. Jedna kieruje się rozsądkiem, druga podąża za emocjami. Obie odkryją, że droga do szczęścia rzadko przebiega zgodnie z planem.
Pełna romantyzmu, humoru i wzruszeń historia autorstwa Jane Austen od ponad dwóch stuleci zachwyca kolejne pokolenia czytelników i widzów. Opublikowana po raz pierwszy w 1811 roku powieść pozostaje jedną z najpopularniejszych historii miłosnych w literaturze światowej, a jej kolejne ekranizacje niezmiennie cieszą się zainteresowaniem i uwielbieniem.
Nowa wersja "Rozważnej i romantycznej" jest już piątą dużą filmową/telewizyjną adaptacją tej klasycznej powieści, potwierdzając niesłabnącą popularność twórczości Jane Austen. Jej bohaterowie, emocje i relacje wciąż pozostają niezwykle aktualne dla współczesnych widzów.
Po śmierci ojca Elinor (Daisy Edgar-Jones) i Marianne Dashwood (Esmé Creed-Miles) wraz z matką oraz młodszą siostrą zostają zmuszone do opuszczenia rodzinnego domu. W nowej rzeczywistości muszą odnaleźć się w świecie pełnym społecznych oczekiwań, finansowych ograniczeń i trudnych wyborów serca. Jedna kieruje się rozsądkiem, druga podąża za emocjami. Obie odkryją, że droga do szczęścia rzadko przebiega zgodnie z planem.
Pełna romantyzmu, humoru i wzruszeń historia autorstwa Jane Austen od ponad dwóch stuleci zachwyca kolejne pokolenia czytelników i widzów. Opublikowana po raz pierwszy w 1811 roku powieść pozostaje jedną z najpopularniejszych historii miłosnych w literaturze światowej, a jej kolejne ekranizacje niezmiennie cieszą się zainteresowaniem i uwielbieniem.
Nowa wersja "Rozważnej i romantycznej" jest już piątą dużą filmową/telewizyjną adaptacją tej klasycznej powieści, potwierdzając niesłabnącą popularność twórczości Jane Austen. Jej bohaterowie, emocje i relacje wciąż pozostają niezwykle aktualne dla współczesnych widzów.
Spotkanie w Klubie Myśli Ekologicznej - Daniel Petryczkiewicz
Gościem KME będzie Daniel Petryczkiewicz - pisarz, aktywista, fotograf, pasjonat rzeczy małych, dzikich i lokalnych. Zaangażowany w obronę lokalnej, często zapomnianej i taksonomicznie małą znaczącej przyrody o którą mało kto się upomina. Publikuje teksty i fotoreportaże o tematyce ekologicznej w Krytyce Politycznej, Dwutygodniku, Magazynie „Pismo", IR2 i Dzikim Życiu.
Temat: „Rzekę trzeba myśleć jak czasownik. O wodzie, dzikości i odzyskiwaniu relacji z przyrodą"
„Zastanawiamy się, kim jest rzeka: czy to tylko woda w ruchu? Czy też coś, ktoś więcej? Gdzie rzeka się kończy, a gdzie zaczyna? Czy widoczne dla ludzkich oczu źródło to jej prawdziwy początek? [...] Okazuje się, że rzekę powinniśmy myśleć jako czasownik, a nie rzeczownik. Wszak żyje!” — Daniel Petryczkiewicz, rozmowa z Katarzyną Przyborską, „Krytyka Polityczna”
Daniel Petryczkiewicz – absolwent pierwszego rocznika Szkoły Ekopoetyki Julii Fiedorczuk i Filipa Springera przy Instytucie Reportażu w Warszawie. Współdziała i współpracuje z licznymi NGO-sami: Centrum Ochrony Mokradeł, Siostry Rzeki, Alarm dla Klimatu, Stowarzyszenie Nasz Bóbr, Pracowania Na Rzecz Wszystkich Istot czy Lasy i Obywatele. Autor wystaw fotograficznych: Meandry 2015, #NoBeautyInPlastic 2019, Drzewa i Ludzie 2021, Mała, rzeka która odzyskała dzikość 2024. W kwietniu 2026 ukazała się jego debiutancka książka Mała historia znikania. Opowieść o rzece. Laureat Nagrody Stołka Czytelników Wyborczej 2022 oraz odznaki honorowej Ministra Klimatu i Środowiska „Za zasługi dla Ochrony Środowiska i Klimatu".
Rozmowę z gościem KME poprowadzą: prof. Piotr Skubała (Wydział Nauk Przyrodniczych, Uniwersytet Śląski, ekolog, akarolog, etyk środowiskowy, edukator ekologiczny, działacz na rzecz ochrony przyrody, aktywista klimatyczny) oraz dr Ryszard Kulik (Pracownia na rzecz Wszystkich Istot, psycholog, aktywista ekologiczny, trener treningu psychologicznego, ekofilozof skoncentrowany na głębokiej ekologii, autor książek i artykułów poświęconych relacji człowiek – przyroda). Kontakt z widzami na Facebooku i YouTube: Barbara Wojtaszek (prezeska Fundacji Klub Myśli Ekologicznej, polonistka i anglistka, edukatorka ekologiczna, aktywistka Śląskiego Ruchu Klimatycznego).
Zapraszamy do zadawania pytań gościowi.
Temat: „Rzekę trzeba myśleć jak czasownik. O wodzie, dzikości i odzyskiwaniu relacji z przyrodą"
„Zastanawiamy się, kim jest rzeka: czy to tylko woda w ruchu? Czy też coś, ktoś więcej? Gdzie rzeka się kończy, a gdzie zaczyna? Czy widoczne dla ludzkich oczu źródło to jej prawdziwy początek? [...] Okazuje się, że rzekę powinniśmy myśleć jako czasownik, a nie rzeczownik. Wszak żyje!” — Daniel Petryczkiewicz, rozmowa z Katarzyną Przyborską, „Krytyka Polityczna”
Daniel Petryczkiewicz – absolwent pierwszego rocznika Szkoły Ekopoetyki Julii Fiedorczuk i Filipa Springera przy Instytucie Reportażu w Warszawie. Współdziała i współpracuje z licznymi NGO-sami: Centrum Ochrony Mokradeł, Siostry Rzeki, Alarm dla Klimatu, Stowarzyszenie Nasz Bóbr, Pracowania Na Rzecz Wszystkich Istot czy Lasy i Obywatele. Autor wystaw fotograficznych: Meandry 2015, #NoBeautyInPlastic 2019, Drzewa i Ludzie 2021, Mała, rzeka która odzyskała dzikość 2024. W kwietniu 2026 ukazała się jego debiutancka książka Mała historia znikania. Opowieść o rzece. Laureat Nagrody Stołka Czytelników Wyborczej 2022 oraz odznaki honorowej Ministra Klimatu i Środowiska „Za zasługi dla Ochrony Środowiska i Klimatu".
Rozmowę z gościem KME poprowadzą: prof. Piotr Skubała (Wydział Nauk Przyrodniczych, Uniwersytet Śląski, ekolog, akarolog, etyk środowiskowy, edukator ekologiczny, działacz na rzecz ochrony przyrody, aktywista klimatyczny) oraz dr Ryszard Kulik (Pracownia na rzecz Wszystkich Istot, psycholog, aktywista ekologiczny, trener treningu psychologicznego, ekofilozof skoncentrowany na głębokiej ekologii, autor książek i artykułów poświęconych relacji człowiek – przyroda). Kontakt z widzami na Facebooku i YouTube: Barbara Wojtaszek (prezeska Fundacji Klub Myśli Ekologicznej, polonistka i anglistka, edukatorka ekologiczna, aktywistka Śląskiego Ruchu Klimatycznego).
Zapraszamy do zadawania pytań gościowi.
Tony
Anthony Bourdain – buntownik, outsider, głos pokolenia, jeden z najbardziej znanych szefów kuchni i jedna z największych, najbardziej charyzmatycznych osobowości telewizyjnych. Podróżnik, pisarz, odkrywca, którego miliony ludzi na całym świecie pokochały za bezkompromisowy styl, miłość do życia, szacunek do ludzi, odwagę, ciekawość świata i autentyczność. TONY to historia początków jego drogi – kim był, zanim stał się Anthonym Bourdainem.
Upalne lato 1976 roku, Provincetown – miasto pulsujące wolnością, seksem i energią. Młody, marzący o karierze pisarza, Tony (Dominic Sessa), by podreperować budżet, trafia na zmywak do restauracji serwującej owoce morza, prowadzonej przez tajemniczego szefa kuchni (Antonio Banderas). W intensywnej, chaotycznej, a jednocześnie niezwykle kreatywnej atmosferze Tony odkrywa swoją pasję, powołanie i to, kim tak naprawdę jest.
Upalne lato 1976 roku, Provincetown – miasto pulsujące wolnością, seksem i energią. Młody, marzący o karierze pisarza, Tony (Dominic Sessa), by podreperować budżet, trafia na zmywak do restauracji serwującej owoce morza, prowadzonej przez tajemniczego szefa kuchni (Antonio Banderas). W intensywnej, chaotycznej, a jednocześnie niezwykle kreatywnej atmosferze Tony odkrywa swoją pasję, powołanie i to, kim tak naprawdę jest.
Wielka Sztuka w Kinoteatrze Rialto - Egon Schiele. Poza tabu
Egon Schiele (1890-1918) - chłopak z austro-węgierskiej prowincji, którego sztuka zdobi najważniejsze muzea świata, prowokator oskarżany o szerzenie pornografii, prekursor ekspresjonizmu, na którego płótnach śmierć i pożądanie splatają się w miłosnym uścisku. Zmarły w wieku zaledwie 28 lat Schiele pozostawił po sobie zdumiewająco bogaty dorobek, wywracający do góry nogami estetyczne kanony. „Egon Schiele. Poza tabu” kreśli fascynujący portret genialnego artysty: dziecka niespokojnej, zwieńczonej I wojną światową i zarazą epoki, który poprzez erotykę docierał do tego, co w nas najbardziej kruche, intymne i bezbronne.
„Egon Schiele. Poza tabu” opowiada o tym, co uformowało wewnętrzny świat artysty. Zwiedzamy więc dekadencki Wiedeń i skąpaną w secesji Pragę, z których uciekał na prowincję, trafiamy do Czeskiego Krumlova czy austriackiego Neulengbach, gdzie gorszył prowincjuszy. Poznajemy skomplikowane relacje z kobietami: fascynację siostrą Gerti, namiętny związek z muzą Valerie Neuzil, pełne dystansu małżeństwo z Edith Harms. Jedną z kluczowych bohaterek tej biografii jest także matka, obojętna na talent syna. „Malowałem, żeby mnie dostrzeżono” – notował Schiele.
Tworzył w czasach kwestionowania mieszczańskich norm i rozkwitu sztuki, w cieniu upadającego imperium. Nic dziwnego, że twórcy dokumentu podkreślają podobieństwa między artystą a Franzem Kafką. Obu zajmował związek seksu i śmierci, żyli z przeczuciem katastrofy i radykalnie zmienili pejzaż malarstwa i literatury. Wypełniony arcydziełami „Egon Schiele. Poza tabu” prezentuje skarby z największej na świecie kolekcji malarstwa Schielego w wiedeńskim Muzeum Leopoldów. Nagość nikogo już nie oburza, ale tym, co naprawdę obnaża Schiele, jest bezbronność ciała wobec działania czasu. A to wciąż potężne tabu.
„Egon Schiele. Poza tabu” opowiada o tym, co uformowało wewnętrzny świat artysty. Zwiedzamy więc dekadencki Wiedeń i skąpaną w secesji Pragę, z których uciekał na prowincję, trafiamy do Czeskiego Krumlova czy austriackiego Neulengbach, gdzie gorszył prowincjuszy. Poznajemy skomplikowane relacje z kobietami: fascynację siostrą Gerti, namiętny związek z muzą Valerie Neuzil, pełne dystansu małżeństwo z Edith Harms. Jedną z kluczowych bohaterek tej biografii jest także matka, obojętna na talent syna. „Malowałem, żeby mnie dostrzeżono” – notował Schiele.
Tworzył w czasach kwestionowania mieszczańskich norm i rozkwitu sztuki, w cieniu upadającego imperium. Nic dziwnego, że twórcy dokumentu podkreślają podobieństwa między artystą a Franzem Kafką. Obu zajmował związek seksu i śmierci, żyli z przeczuciem katastrofy i radykalnie zmienili pejzaż malarstwa i literatury. Wypełniony arcydziełami „Egon Schiele. Poza tabu” prezentuje skarby z największej na świecie kolekcji malarstwa Schielego w wiedeńskim Muzeum Leopoldów. Nagość nikogo już nie oburza, ale tym, co naprawdę obnaża Schiele, jest bezbronność ciała wobec działania czasu. A to wciąż potężne tabu.
Wielka Sztuka w Kinoteatrze Rialto - Frida: Viva la Vida
Z jednej strony ikona niezależności i kobiecej siły, zmagająca się z bólem i miłosnymi zawodami, z drugiej, artystka, wyzwolona z wszelkich fizycznych ograniczeń. Z biegiem lat Frida Kahlo stała się ikoną, a jej sztuka wywarła wpływ na artystów z różnych dziedzin. Wizerunek Kahlo stał się kultowy. Artystka stawiała czoło życiu naznaczonemu cierpieniem z determinacją i zachłannością, jednak to tylko jeden z elementów składających się na jej fenomen. Sztuka Fridy Kahlo łączy ból i siłę, cierpienie i miłość. Asia Argento jako narratorka wprowadza widza w świat Fridy złożony z listów, pamiętników i prywatnych wyznań. To podzielona na sześć etapów podróż do serca Meksyku, wypełniona wywiadami, dokumentami, rekonstrukcjami i niezwykłymi obrazami Kahlo.
Wielka Sztuka w Kinoteatrze Rialto - Michał Anioł. Miłość i śmierć
Nakręcony przy okazji znakomitej wystawy w National Gallery w Londynie film prezentuje opowiedzianą na nowo, pełną mało znanych faktów biografię Michała Anioła Buonarrotiego, który wraz z Leonardem da Vinci, jest uważany za jednego z największych artystów epoki renesansu – a może i wszechczasów. Z tej perspektywy Michał Anioł jawi się jako artysta nowoczesny, geniusz totalny, który z równą maestrią przejawiał się w dziedzinie malarstwa (rysunki i freski), rzeźby i architektury. Jego arcydzieła należą do najważniejszych obiektów światowego dziedzictwa: powszechnie uwielbiany posąg Dawida we Florencji, freski na sklepieniu i ścianie ołtarzowej w Kaplica Sykstyńskiej w Rzymie, oraz tzw. Madonna Manchester, czyli Maria z Nazaretu, znajdująca się obecnie w National Gallery.
Film Phila Grabsky’ego trafi z pewnością do serc tych, na których wyobraźnię działa gigantyczna twórczość Michała Anioła i jego namiętna natura oraz burzliwe dzieje życia i twórczości.
Film Phila Grabsky’ego trafi z pewnością do serc tych, na których wyobraźnię działa gigantyczna twórczość Michała Anioła i jego namiętna natura oraz burzliwe dzieje życia i twórczości.
Wielka Sztuka w Kinoteatrze Rialto - Muzeum Prado: kolekcja cudów
Filmowa podróż po jednym z najsłynniejszych muzeów świata, które obchodzi właśnie jubileusz 200-lecia istnienia. Madrycką chlubę, Museo Nacional del Prado, odwiedza rocznie 3 miliony zwiedzających, by podziwiać ponad 8.000 dzieł tam zgromadzonych. Prado ma unikatową kolekcję malarstwa hiszpańskiego, włoskiego, niderlandzkiego, flamandzkiego oraz niemieckiego, francuskiego i angielskiego, a także zbiory rzeźby rzymskiej i staroiberyjskiej oraz wyroby rzemiosła artystycznego.
Po madryckiej chlubie, mieniącej się dziełami Velázqueza, Rubensa, Tycjana, Mantegna, Boscha, Goi czy El Greca, oprowadzi nas laureat Oscara – aktor Jeremy Irons (Rodzina Borgiów, Nierozłączni, Druga prawda, Misja, Kochanica Francuza, Lolita, Dom dusz). Zagłębimy się w historii Hiszpanii i całego europejskiego kontynentu, w historii królów, królowych, dynastii, wojen, porażek i zwycięstw, ale też w historii życia ludzi nierozerwalnie związanych z muzeum: malarzy, artystów, architektów, kuratorów i kolekcjonerów. To jedyna w swoim rodzaju okazja, by odkryć piękno zachowane w zbiorach tej świątyni sztuki.
Po madryckiej chlubie, mieniącej się dziełami Velázqueza, Rubensa, Tycjana, Mantegna, Boscha, Goi czy El Greca, oprowadzi nas laureat Oscara – aktor Jeremy Irons (Rodzina Borgiów, Nierozłączni, Druga prawda, Misja, Kochanica Francuza, Lolita, Dom dusz). Zagłębimy się w historii Hiszpanii i całego europejskiego kontynentu, w historii królów, królowych, dynastii, wojen, porażek i zwycięstw, ale też w historii życia ludzi nierozerwalnie związanych z muzeum: malarzy, artystów, architektów, kuratorów i kolekcjonerów. To jedyna w swoim rodzaju okazja, by odkryć piękno zachowane w zbiorach tej świątyni sztuki.
XXXV FESTIWAL ARS CAMERALIS - aja monet
Surrealistyczna poetka bluesowa aja monet pierwsze kroki stawiała w klubach i barach poetyckich na Lower East Side w Nowym Jorku, gdzie – na scenach rozkwitającego, oddolnego ruchu poetyckiego – doskonaliła swój głos i warsztat. Artystka podąża za długą tradycją i dziedzictwem poetów, którzy organizowali się w ruchach społecznych na rzecz zmian. Dzięki temu mogła rozpocząć współpracę z uznanymi artystami, naukowcami i aktywistami, u boku których zmienia i kształtuje kulturę.
aja monet jest najmłodszą laureatką nagrody Nuyorican Poets Cafe Grand Slam. Jej książki poetyckie „My Mother Was a Freedom Fighter” (2017) oraz „Florida Water” (2025) zdobyły nominacje do nagrody NAACP Image Award, a debiutancki krążek „when the poems do what they do” był nominowany do nagrody Grammy w kategorii Best Spoken Word Poetry Album w 2024 roku. Występowała na festiwalach, w salach koncertowych i teatralnych na całym świecie, by wymienić tylko Muzeum Guggenheima i Lincoln Center for the Performing Arts w Nowym Jorku, Barbican Centre w Londynie, Newport Jazz Festival, Montreal International Jazz Festival czy North Sea Jazz Festival. Artystka pełni także funkcję dyrektor artystycznej projektu V-Day, czyli światowego ruchu działającego na rzecz walki z przemocą wobec kobiet i dziewcząt. W 2022 roku stworzyła słuchowisko „VOICES”, którego celem było budowanie solidarności i pogłębianie więzi międzyludzkich.
Do Katowic aja monet przyjedzie ze swoim najnowszym, poruszającym materiałem z drugiego albumu „the color of rain” (2026). Na płycie artystka buduje rozległe, malownicze krajobrazy, rozważnie dobierając słowa, wykorzystując niekonwencjonalne metafory, równocześnie tworząc jasny i trafny przekaz. Utwory korespondują ze sobą i łączą się w spójną całość. aja monet recytuje, śpiewa, nuci i grucha, a wszystko otula muzyka, która oscyluje między spokojem a chaosem, płynnie poruszając się między różnymi stylami i gatunkami – wszystkie chwyty stają się dozwolone; pojawiają się nietuzinkowe odgłosy jak stukot maszyny do pisania, a dźwięki nasilają się, by znienacka zamilknąć.
Na scenie katowickiego Kinoteatru Rialto wystąpią: aja monet (wokal), Dominique Sanders (kontrabas i gitara basowa), Brian Hargorve (klawisze) i Brian Collier (perkusja).
Więcej szczegółów na: arscameralisfestiwal.pl
Fot. Daniel N. Johnson
aja monet jest najmłodszą laureatką nagrody Nuyorican Poets Cafe Grand Slam. Jej książki poetyckie „My Mother Was a Freedom Fighter” (2017) oraz „Florida Water” (2025) zdobyły nominacje do nagrody NAACP Image Award, a debiutancki krążek „when the poems do what they do” był nominowany do nagrody Grammy w kategorii Best Spoken Word Poetry Album w 2024 roku. Występowała na festiwalach, w salach koncertowych i teatralnych na całym świecie, by wymienić tylko Muzeum Guggenheima i Lincoln Center for the Performing Arts w Nowym Jorku, Barbican Centre w Londynie, Newport Jazz Festival, Montreal International Jazz Festival czy North Sea Jazz Festival. Artystka pełni także funkcję dyrektor artystycznej projektu V-Day, czyli światowego ruchu działającego na rzecz walki z przemocą wobec kobiet i dziewcząt. W 2022 roku stworzyła słuchowisko „VOICES”, którego celem było budowanie solidarności i pogłębianie więzi międzyludzkich.
Do Katowic aja monet przyjedzie ze swoim najnowszym, poruszającym materiałem z drugiego albumu „the color of rain” (2026). Na płycie artystka buduje rozległe, malownicze krajobrazy, rozważnie dobierając słowa, wykorzystując niekonwencjonalne metafory, równocześnie tworząc jasny i trafny przekaz. Utwory korespondują ze sobą i łączą się w spójną całość. aja monet recytuje, śpiewa, nuci i grucha, a wszystko otula muzyka, która oscyluje między spokojem a chaosem, płynnie poruszając się między różnymi stylami i gatunkami – wszystkie chwyty stają się dozwolone; pojawiają się nietuzinkowe odgłosy jak stukot maszyny do pisania, a dźwięki nasilają się, by znienacka zamilknąć.
Na scenie katowickiego Kinoteatru Rialto wystąpią: aja monet (wokal), Dominique Sanders (kontrabas i gitara basowa), Brian Hargorve (klawisze) i Brian Collier (perkusja).
Więcej szczegółów na: arscameralisfestiwal.pl
Fot. Daniel N. Johnson
XXXV FESTIWAL ARS CAMERALIS - Dobrawa Czocher Trio
Uznanie zdobyła dzięki swojej wszechstronności. Występując jako solistka, kameralistka czy artystka orkiestrowa stała się „jedną z najbardziej cenionych współczesnych wiolonczelistek w Europie” (Loud & Quiet). Dobrawa Czocher rozpoczęła swoją muzyczną podróż w wieku siedmiu lat, później kontynuowała naukę podczas studiów na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie i Hochschule fur Musik w niemieckim Detmold. Była również solistką Orkiestry Symfonicznej Filharmonii im. Mieczysława Karłowicza w Szczecinie. Od wielu lat współpracuje z Hanią Rani, z którą wydały dwie płyty „Białą Flagę” (2015) i „inner Symphonies” (2021). Obie ukazały się nakładem legendarnej, prestiżowej wytwórni Deutsche Grammophon.
Solowo Dobrawa Czocher zadebiutowała płytą „Dreamscapes” w 2023 roku (BMG/Modern Recordings); płyta zyskała uznanie krytyków, publiczności i branży, czego dowodem było sześć nominacji do prestiżowych niemieckich nagród Opus Klasssik. Od tego czasu artystka występuje w całej Europie w najbardziej renomowanych salach koncertowych. Czocher komponuje również muzykę do spektakli czy instalacji – by wymienić tylko udział w operze site-specific „D’Arc” w reżyserii Krystiana Lady, zrealizowanej przez Muzeum Powstania Warszawskiego z okazji 80. Rocznicy wybuchu powstania. Drugi album - „State of Matter” – ukazał się w tym roku nakładem labelu 130701 (imprint FatCat Records). To głęboko kontemplacyjne, a zarazem bogate dźwiękowo dzieło, które podkreśla ewolucję artystycznego języka Czocher. Album powstał po przeprowadzce z Warszawy nad Bałtyk, co mocno zainspirowało materiał. Bliskość natury – lasów i morza – zostały odzwierciedlone w utworach, które eksplorują nieustanną zmianę. Album emanuje rytmiczną subtelnością, cichą intensywnością. Artystka połączyła staranne rzemiosło z pełną swobody ekspresyjnością, łącząc swoje klasyczne korzenie ze świeżą instrumentalizacją. Perkusyjne techniki gry na wiolonczeli przeplatają się tu z Moogiem, nieanalogowa elektronika z wielowarstwowym głosem artystki. Muzycznych inspiracji można szukać w twórczości Bacha, Kodaly’ego, Reicha czy Richtera.
Więcej szczegółów na: arscameralisfestiwal.pl
Fot. @shonfeld.studio
—
Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury w ramach programu Muzyka na zadanie pt. „Festiwal Ars Cameralis 2026: program muzyczny”. Kwota dofinansowania: 80 280 zł. Całkowita wartość zadania: 458 384 zł. Umowa została zawarta we wrześniu 2026 roku.
Solowo Dobrawa Czocher zadebiutowała płytą „Dreamscapes” w 2023 roku (BMG/Modern Recordings); płyta zyskała uznanie krytyków, publiczności i branży, czego dowodem było sześć nominacji do prestiżowych niemieckich nagród Opus Klasssik. Od tego czasu artystka występuje w całej Europie w najbardziej renomowanych salach koncertowych. Czocher komponuje również muzykę do spektakli czy instalacji – by wymienić tylko udział w operze site-specific „D’Arc” w reżyserii Krystiana Lady, zrealizowanej przez Muzeum Powstania Warszawskiego z okazji 80. Rocznicy wybuchu powstania. Drugi album - „State of Matter” – ukazał się w tym roku nakładem labelu 130701 (imprint FatCat Records). To głęboko kontemplacyjne, a zarazem bogate dźwiękowo dzieło, które podkreśla ewolucję artystycznego języka Czocher. Album powstał po przeprowadzce z Warszawy nad Bałtyk, co mocno zainspirowało materiał. Bliskość natury – lasów i morza – zostały odzwierciedlone w utworach, które eksplorują nieustanną zmianę. Album emanuje rytmiczną subtelnością, cichą intensywnością. Artystka połączyła staranne rzemiosło z pełną swobody ekspresyjnością, łącząc swoje klasyczne korzenie ze świeżą instrumentalizacją. Perkusyjne techniki gry na wiolonczeli przeplatają się tu z Moogiem, nieanalogowa elektronika z wielowarstwowym głosem artystki. Muzycznych inspiracji można szukać w twórczości Bacha, Kodaly’ego, Reicha czy Richtera.
Więcej szczegółów na: arscameralisfestiwal.pl
Fot. @shonfeld.studio
—
Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury w ramach programu Muzyka na zadanie pt. „Festiwal Ars Cameralis 2026: program muzyczny”. Kwota dofinansowania: 80 280 zł. Całkowita wartość zadania: 458 384 zł. Umowa została zawarta we wrześniu 2026 roku.
XXXV FESTIWAL ARS CAMERALIS - Joan As Police Woman
Joan as Police Woman od dwóch dekad wymyka się tradycyjnym muzycznym definicjom. Wokalistka, autorka tekstów i multiinstrumentalistka przez lata współpracowała z artystami tak różnymi jak Iggy Pop, Lou Reed, Rufus Wainwright, Sheryl Crow czy Meshell Ndegeocello. Jej własna twórczość lawiruje pomiędzy soulem, alternatywnym popem, rockiem i muzyką eksperymentalną, a wspólnym mianownikiem pozostaje jeden z najbardziej rozpoznawalnych głosów współczesnej sceny niezależnej.
W tym roku Wasser wróciła do miejsca, od którego rozpoczęła solową karierę. Dokładnie dwadzieścia lat po premierze debiutanckiego „Real Life” nagrała album ponownie, jednak jego nowa wersja pt. „Real Life Evolution” nie jest próbą odtworzenia przeszłości. Utwory dojrzewały wraz z artystką przez dwie dekady, nabierając nowych kształtów i przybierając nowych znaczeń. Teraz prezentuje je publiczności w dojrzewającej przez lata wersji.
Więcej szczegółów na: arscameralisfestiwal.pl
Fot. Reveal Records
W tym roku Wasser wróciła do miejsca, od którego rozpoczęła solową karierę. Dokładnie dwadzieścia lat po premierze debiutanckiego „Real Life” nagrała album ponownie, jednak jego nowa wersja pt. „Real Life Evolution” nie jest próbą odtworzenia przeszłości. Utwory dojrzewały wraz z artystką przez dwie dekady, nabierając nowych kształtów i przybierając nowych znaczeń. Teraz prezentuje je publiczności w dojrzewającej przez lata wersji.
Więcej szczegółów na: arscameralisfestiwal.pl
Fot. Reveal Records
Zagubiona autostrada - PONOWNIE NA WIELKIM EKRANIE
Fascynująca, mroczna układanka mistrza onirycznej grozy – w oszałamiającej kopii 4K!
Wymykający się łatwemu zrozumieniu i prostym wytłumaczeniom, kinofilski hołd dla kina noir i twórczości wielkich reżyserów przeszłości, takich jak Alfred Hitchcock, Maya Deren czy Robert Aldrich, z wybitną ścieżką dźwiękową stworzoną przez Angelo Badalamentiego oraz Trenta Reznora.
Saksofonista Fred (Bill Pullman w jednej ze swoich najlepszych ról) i jego żona Renée (Patricia Arquette) zaczynają otrzymywać tajemnicze wiadomości i kasety VHS. Jedna z nich okazuje się zawierać nagranie muzyka stojącego nad rozczłonkowanym ciałem partnerki; wkrótce po jej odtworzeniu bohater zostaje aresztowany i skazany na śmierć za morderstwo. Kilka dni później okazuje się jednak, że w celi znajduje się zamiast niego skonsternowany młody mechanik Pete (Balthazar Getty). To dopiero początek dziwnych wydarzeń, zawijających się w filmową wstęgę Möbiusa.
„Zagubiona autostrada” miała swoją światową premierę na festiwalu Sundance, a w rocznym podsumowaniu 1997 roku redakcja prestiżowego francuskiego magazynu „Cahiers du Cinéma” umieściła go na trzecim miejscu.
tekst kuratorski: Marcin Prymas; redakcja: Karolina Sienkiewicz
Wymykający się łatwemu zrozumieniu i prostym wytłumaczeniom, kinofilski hołd dla kina noir i twórczości wielkich reżyserów przeszłości, takich jak Alfred Hitchcock, Maya Deren czy Robert Aldrich, z wybitną ścieżką dźwiękową stworzoną przez Angelo Badalamentiego oraz Trenta Reznora.
Saksofonista Fred (Bill Pullman w jednej ze swoich najlepszych ról) i jego żona Renée (Patricia Arquette) zaczynają otrzymywać tajemnicze wiadomości i kasety VHS. Jedna z nich okazuje się zawierać nagranie muzyka stojącego nad rozczłonkowanym ciałem partnerki; wkrótce po jej odtworzeniu bohater zostaje aresztowany i skazany na śmierć za morderstwo. Kilka dni później okazuje się jednak, że w celi znajduje się zamiast niego skonsternowany młody mechanik Pete (Balthazar Getty). To dopiero początek dziwnych wydarzeń, zawijających się w filmową wstęgę Möbiusa.
„Zagubiona autostrada” miała swoją światową premierę na festiwalu Sundance, a w rocznym podsumowaniu 1997 roku redakcja prestiżowego francuskiego magazynu „Cahiers du Cinéma” umieściła go na trzecim miejscu.
tekst kuratorski: Marcin Prymas; redakcja: Karolina Sienkiewicz
Zaproszenie
Znudzone sobą małżeństwo zaprasza na kolację parę wyzwolonych sąsiadów. Gwiazdorska obsada w błyskotliwie pikantnej komedii o blaskach i cieniach pożycia małżeńskiego. Czy miłość i pożądanie mają swój nieprzekraczalny termin przydatności do spożycia? Aby małżeńskiemu życiu dodać trochę smaku czasem warto zaprosić sąsiadów. Do stołu i nie tylko. Jak wiadomo niedaleko jest z jadalni do sypialni. Genialne aktorstwo, przezabawne dialogi nierzadko zaprawione nutką goryczy i sporo erotycznego napięcia.
Joe i Angela są małżeństwem z kilkunastoletnim stażem. Z pozoru ich związek wydaje się wręcz wzorcowy: zgodne, spokojne życie w porządnej dzielnicy, udane dziecko, niezły status materialny. Jednak pod powierzchnią kryją się wzajemne pretensje, drobne konflikty, a przede wszystkim nuda i rutyna. Gdy pewnego wieczoru Joe i Angela zapraszają na kolację parę tajemniczych sąsiadów, swobodna i przyjacielska rozmowa zaczyna zmieniać się w pełną dwuznaczności grę. To, co dotąd skrywane, wychodzi na jaw, a niewypowiedziane pragnienia ducha i ciała zaczynają nabierać niebezpiecznie realnych kształtów. Czy obie pary pójdą dziś spać we własnych łóżkach?
Joe i Angela są małżeństwem z kilkunastoletnim stażem. Z pozoru ich związek wydaje się wręcz wzorcowy: zgodne, spokojne życie w porządnej dzielnicy, udane dziecko, niezły status materialny. Jednak pod powierzchnią kryją się wzajemne pretensje, drobne konflikty, a przede wszystkim nuda i rutyna. Gdy pewnego wieczoru Joe i Angela zapraszają na kolację parę tajemniczych sąsiadów, swobodna i przyjacielska rozmowa zaczyna zmieniać się w pełną dwuznaczności grę. To, co dotąd skrywane, wychodzi na jaw, a niewypowiedziane pragnienia ducha i ciała zaczynają nabierać niebezpiecznie realnych kształtów. Czy obie pary pójdą dziś spać we własnych łóżkach?
Zobaczysz wszystko - pokaz przedpremierowy
Zalecenia przed seansem: nie czytaj komentarzy, unikaj plotek i spoilerów. Daj się zaskoczyć. Im mniej wiesz, tym więcej zobaczysz.
„Zobaczysz wszystko” to kinowe wydarzenie roku i zdecydowany kandydat do Oscarów. Wyreżyserowany przez Nathana Fieldera (twórcę „Próby generalnej” i „Klątwy”) oraz Lance'a Oppenheima („Primetime” z Robertem Pattinsonem), film bezczelnie zaciera granicę między fikcją a rzeczywistością.
Elizabeth Holmes, założycielka firmy Theranos i okrzyknięta „kobiecym Steve’em Jobsem” wizjonerka, została skazana na 11 lat więzienia za jedno z największych oszustw Doliny Krzemowej. Na 34 dni przed odbyciem kary w jej życie wkracza Nathan Fielder – bezkompromisowy komik i prowokator. Wprowadza się do jej domu, by obserwować ostatnie chwile wolności kobiety. Holmes twierdzi, że jest niewinna, i obiecuje, że kamera Fieldera ujawni prawdę, która wstrząśnie światem. Wypowiada tylko dwa słowa: „Zobaczysz wszystko”.
Tak zaczyna się epicka opowieść filmowa wymykająca się gatunkowym ramom. Co w tej grze jest szczerą spowiedzią, a co kolejnym, mistrzowskim oszustwem? Czegoś takiego jeszcze nie widzieliście.
„Zobaczysz wszystko” to kinowe wydarzenie roku i zdecydowany kandydat do Oscarów. Wyreżyserowany przez Nathana Fieldera (twórcę „Próby generalnej” i „Klątwy”) oraz Lance'a Oppenheima („Primetime” z Robertem Pattinsonem), film bezczelnie zaciera granicę między fikcją a rzeczywistością.
Elizabeth Holmes, założycielka firmy Theranos i okrzyknięta „kobiecym Steve’em Jobsem” wizjonerka, została skazana na 11 lat więzienia za jedno z największych oszustw Doliny Krzemowej. Na 34 dni przed odbyciem kary w jej życie wkracza Nathan Fielder – bezkompromisowy komik i prowokator. Wprowadza się do jej domu, by obserwować ostatnie chwile wolności kobiety. Holmes twierdzi, że jest niewinna, i obiecuje, że kamera Fieldera ujawni prawdę, która wstrząśnie światem. Wypowiada tylko dwa słowa: „Zobaczysz wszystko”.
Tak zaczyna się epicka opowieść filmowa wymykająca się gatunkowym ramom. Co w tej grze jest szczerą spowiedzią, a co kolejnym, mistrzowskim oszustwem? Czegoś takiego jeszcze nie widzieliście.